|
|
September 17
|
Memorable Quotes from
V for Vendetta (2005) V: What was done to me was monstrous.
Evey Hammond: Then, they created a monster.
Evey Hammond: [said in response to Finch's question: 'So who was he?'] He was Edmond Dantes. And he was my father. My mother. My brother. My friend. He was you, and me. He was all of us.
Lewis Prothero: So I read that the former United States is so desperate for medical supplies that they have allegedly sent several containers filled with wheat and tobacco. A gesture, they said, of good will. You wanna know what I think? Well, you're listening to my show, so I will assume you do... I think it's high time we let the colonies know what we really think of them. I think its payback time for a little tea party they through for us a few hundred years ago. I say we go down to those docks tonight and dump that crap where everything from the Ulcered Sphincter of Ass-erica belongs! Who's with me? Who's bloody with me?
[audience applauds]
Lewis Prothero: Did you like that? USA... Ulcered Sphincter of Ass-erica, I mean what else can you say? Here was a country that had everything, absolutely everything. And now, 20 years later, is what? The world's biggest leper colony. Why? Godlessness. Let me say that again... Godlessness. It wasn't the war they started. It wasn't the plague they created. It was Judgement. No one escapes their past. No one escapes Judgement. You think he's not up there? You think he's not watching over this country? How else can you explain it? He tested us, but we came through. We did what we had to do. Islington. Enfield. I was there, I saw it all. Immigrants, Muslims, homosexuals, terrorists. Disease-ridden degenerates. They had to go. Strength through unity. Unity through faith. I'm a God-fearing Englishman and I'm goddamn proud of it!
Interrogator: I am instructed to inform you that you have been convicted by special tribunal and that unless you are ready to offer your cooperation you are to be executed. Do you understand what I'm telling you?
Guard: Yes.
Interrogator: Are you ready to cooperate?
Evey Hammond: No.
Interrogator: Very well. Escort Ms. Hammond back to her cell. Arrange a detail of six men and take her out behind the chemical shed and shoot her.
Guard: It's time.
Evey Hammond: I'm ready.
Guard: Look all they want is one little piece of information, just give them something, anything.
Evey Hammond: Thank you, but I'd rather die behind the chemical sheds.
Guard: Then you have no fear any more. You're completely free.
Interrogator: I am instructed to inform you that you have been convicted by special tribunal and that unless you are ready to offer your cooperation you are to be executed. Do you understand what I'm telling you?
Evey Hammond: Yes.
Interrogator: Are you ready to cooperate?
Evey Hammond: No.
Interrogator: Very well. Escort Ms. Hammond back to her cell. Arrange a detail of six men and take her out behind the chemical shed and shoot her.
Guard: It's time.
Evey Hammond: I'm ready.
Guard: Look all they want is one little piece of information, just give them something, anything.
Evey Hammond: Thank you, but I'd rather die behind the chemical sheds.
V: ...The building is a symbol, as is the act of destroying it. Symbols are given power by people. Alone, a symbol is meaningless, but with enough people, blowing up a building can change the world.
V: [as "The Count of Monte Cristo" ends] Did you like it?
Evey Hammond: Yeah. But it made me feel sorry for Mercedes.
V: Why?
Evey Hammond: Because he cared more for revenge than he did about her.
Delia Surridge: Oppenheimer was able to change more than the course of a war. He changed the entire course of human history. Is it wrong to hold on to that kind of hope?
V: Good evening, London. Allow me first to apologize for this interruption. I do, like many of you, appreciate the comforts of every day routine- the security, the familiar, the tranquility, repetition. I enjoy them as much as any bloke. But in the spirit of commemoration, thereby those important events of the past usually associated with someone's death or the end of some awful bloody struggle, a celebration of a nice holiday, I thought we could mark this November the 5th, a day that is sadly no longer remembered, by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. There are of course those who do not want us to speak. I suspect even now, orders are being shouted into telephones, and men with guns will soon be on their way. Why? Because while the truncheon may be used in lieu of conversation, words will always retain their power. Words offer the means to meaning, and for those who will listen, the annunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn't there? Cruelty and injustice, intolerance, and depression. And where once you had the freedom to object, think, and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who's to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you're looking for the guilty, you need only look into a mirror. I know why you did it. I know you were afraid. Who wouldn't be? War, terror, disease. There were a myriad of problems which conspired to corrupt your reason and rob you of your common sense. Fear got the best of you, and in your panic you turned to the now high chancellor, Adam Sutler. He promised you order, he promised you peace, and all he demanded in return was your silent, obedient consent. Last night I sought to end that silence. Last night I destroyed the Old Bailey, to remind this country of what it has forgotten. More than four hundred years ago a great citizen wished to embed the fifth of November forever in our memory. His hope was to remind the world that fairness, justice, and freedom are more than words, they are perspectives. So if you've seen nothing, if the crimes of this government remain unknown to you then I would suggest you allow the fifth of November to pass unmarked. But if you see what I see, if you feel as I feel, and if you would seek as I seek, then I ask you to stand beside me one year from tonight, outside the gates of Parliament, and together we shall give them a fifth of November that shall never, ever be forgot.
V: [Evey pulls out her mace] I can assure you I mean you no harm.
Evey Hammond: Who are you?
V: Who? Who is but the form, following the function of what. And what I am, is a man in a mask.
Evey Hammond: Well I can see that.
Evey Hammond: Of course you can. I'm not questioning your powers of observation I'm merely remarking upon the paradox of asking a masked man who he is.
Evey Hammond: Who? Who are you?
V: But on this most auspicious of nights, permit me then, in lieu of the more commonplace sobriquet, to suggest the character of this dramatis persona.
V: Voilà! In view, a humble vaudevillian veteran, cast vicariously as both victim and villain by the vicissitudes of Fate. This visage, no mere veneer of vanity, is a vestige of the vox populi, now vacant, vanished. However, this valorous visitation of a by-gone vexation, stands vivified, and has vowed to vanquish these venal and virulent vermin van-guarding vice and vouchsafing the violently vicious and voracious violation of volition.
[carves V into wall]
V: The only verdict is vengeance; a vendetta, held as a votive, not in vain, for the value and veracity of such shall one day vindicate the vigilant and the virtuous.
[giggles]
V: Verily, this vichyssoise of verbiage veers most verbose, so let me simply add that it is my very good honor to meet you and you may call me V.
Evey Hammond: Are you like a crazy person?
V: I'm quite sure they will say so.
Sutler: [actor on Deitrich's show] Ah! Warm milk, there's nothing better.
Gordon Deitrich: I understand you enjoy a glass every night, chancellor.
Sutler: [the real chancellor watches, holding a glass of milk] Since I was a boy.
Sutler: Gentlemen, I want this terrorist found... and I want him to understand what terror really means.
Evey Hammond: [after V leads Evey up to an empty rooftop, promising her an orchestra] I don't see any instruments.
V: Your powers of observation continue to serve you well.
V: Penny for the Guy?
Delia Surridge: [Her last lines] Is it meaningless to apologize?
V: Never.
Delia Surridge: I'm so sorry.
Valerie: I remember how the meaning of words began to change. How unfamiliar words like "collateral" and "rendition" became frightening, while things like Norsefire and the Articles of Allegiance became powerful. I remember how "different" became dangerous. I still don't understand it, why they hate us so much.
Valerie: But America's war grew worse and worse and eventually it came to London. After that there were no roses anymore. Not for anyone.
Valerie: They took Ruth while she was out buying food. I've never cried so hard in my life. It wasn't long till they came for me.
Gordon Deitrich: [to Evey] Like I said, if the government searched my house you'd be the least of my problems.
Finch: Why are you doing this?
Evey Hammond: Because he was right.
Finch: About what?
Evey Hammond: That the world needs more than just a building right now. It needs hope.
Evey Hammond: [Voiceover, introduction] Remember, remember, the Fifth of November,/ The Gunpowder Treason and Plot... / I know of no reason/ Why the Gunpowder Treason should ever be forgot... But what of the man? I know his name was Guy Fawkes and I know, in 1605, he attempted to blow up the Houses of Parliament. But who was he really? What was he like? We are told to remember the idea, not the man, because a man can fail. He can be caught, he can be killed and forgotten, but 400 years later, an idea can still change the world. I've witnessed first hand the power of ideas, I've seen people kill in the name of them, and die defending them... but you cannot kiss an idea, cannot touch it, or hold it... ideas do not bleed, they do not feel pain, they do not love... And it is not an idea that I miss, it is a man... A man that made me remember the Fifth of November. A man that I will never forget.
V: [Quoting Polonius from Shakespeare's Hamlet Act 3, Scene 1] We are oft to blame in this, - / 'Tis too much proved - that with devotion's visage/ And pious action we do sugar o'er/ The devil himself.
Sutler: [shouts] We are being buried under the avalanche of your inadequacies, Mr. Creedy!
V: May I enquire as to how you have avoided detection?
Evey Hammond: A fake ID works better than a Guy Fawkes mask.
V: At last, we finally meet. I have something for you, Chancellor; a farewell gift. For all the things you've done, for the things you might have done, and for the only thing you have left.
[V places a scarlet carson on Sutler's lapel]
V: Good-bye, Chancellor. Mr. Creedy...
Creedy: [leveling his pistol at Sutler's head] Disgusting.
[Creedy shoots Sutler]
V: Violence can be used for good.
Evey Hammond: What are you talking about?
V: Justice.
Evey Hammond: [reads] Vi Veri Veniversum Vivus Vici.
V: [translates] By the power of truth, I, while living, have conquered the universe.
Evey Hammond: Personal motto?
V: From "Faust".
Evey Hammond: That's about trying to cheat the devil, isn't it?
V: It is.
V: But again, truth be told, if you're looking for the guilty you need only look into a mirror.
[Finch looks out his window on the morning of November 4]
Finch: Tonight's your big night. Are you ready for it?... Are we ready for it?
Finch: The problem is, he knows us better than we know ourselves. That's why I went to Larkhill, last night.
Dominic: That site is on quarantine.
Finch: I had to see it. There wasn't much left. But when I was there it was strange. I suddenly had this feeling that everything was connected. It's like I could see the whole thing, one long chain of events that stretched all the way back before Larkhill. I felt like I could see everything that happened, and everything that is going to happen. It was like a perfect pattern, laid out in front of me. And I realised we're all part of it, and all trapped by it.
Dominic: So do you know what's gonna happen?
Finch: No, it was a feeling. But I can guess. With so much chaos, someone will do something stupid. And when they do, things will turn nasty. And then Sutler will be forced to do the only thing he knows how to do. At which point, all V needs to do is keep his word. And then...
[Dominoes collapse with TV footages showing conflicts between rioting citizens and the anti-riot police]
Evey Hammond: Is everything a joke to you, Gordon?
Gordon Deitrich: Only the things that matter.
Delia Surridge: [V gives her a rose] Are you going to kill me now?
V: I killed you 10 minutes ago.
V: [shows her hypodermic needle]
V: I injected you while you were asleep.
Delia Surridge: Is there any pain?
V: No.
Delia Surridge: Thank you.
[dies]
Evey Hammond: [takes a bite of the breakfast V cooked] God, real butter! I haven't had real butter since I was a little girl! Where'd you get it?
V: A government supply train on its way to Chancellor Sutler.
Evey Hammond: You stole this from Chancellor Sutler?
V: Yes.
Evey Hammond: You're insane.
Gordon Deitrich: I am V. At last you know the truth. You're stunned, I know. It's hard to believe, isn't it, that beneath this wrinkled, well-fed exterior there lies a dangerous killing machine with a fetish for Fawkesian masks. Vive la revolution!
Evey Hammond: That is not funny, Gordon.
Gordon Deitrich: You wear a mask for so long, you forget who you were beneath it.
Valerie: I know there's no way I can convince you this is not one of their tricks, but I don't care. I am me. My name is Valerie. I don't think I'll live much longer, and I wanted to tell someone about my life. This is the only autobiography that I will ever write and God, I'm writing it on toilet paper. I was born in Nottingham in 1985. I don't remember much of those early years, but I do remember the rain. My grandmother owned a farm in Tottle Brook and she used to tell me God was in the rain. I passed my 11 Plus and went to girls' grammar. It was at school that I met my first girlfriend. Her name was Sarah. It was her wrists. They were beautiful. I thought we would love each other forever. I remember our teacher telling us that it was an adolescent phase that people outgrew. Sarah did. I didn't. In 2002, I fell in love with a girl named Christina. That year I came out to my parents. I couldn't have done it without Chris holding my hand. My father wouldn't look at me. He told me to go and never come back. My mother said nothing. But I'd only told them the truth. Was that so selfish? Our integrity sells for so little, but it is all we really have. It is the very last inch of us. But within that inch we are free. I'd always known what I wanted to do with my life and in 2015 I starred in my first film, The Salt Flats. It was the most important role of my life. Not because of my career, but because that was how I met Ruth. The first time we kissed I knew I never wanted to kiss any other lips but hers again. We moved to a small flat in London together. She grew Scarlet Carsons for me in our window box and out place always smelt of roses. Those were the best years of my life.
[as V enters the TV station]
Fred: You show me ID, or I'll go Storm Saxon on your ass.
[opens up his coat and shows a bomb strapped to him]
Fred: Fucking hell.
V: ...A building is a symbol, as is the act of destroying it. Symbols are given power by people. A symbol, in and of itself is powerless, but with enough people behind it, blowing up a building can change the world.
[Prothero is showering, while watching his own television rant about the terrorist V]
Lewis Prothero: [on television] I'll tell you what I wish. I wish I had been there! I wish I had the chance for a face-to-face. Just one chance, that's all I'd need!
[V breaks into Prothero's home]
Dominic: What do you think will happen?
Finch: What usually happens when people without guns stand up to people *with* guns.
Dascomb: Do you have any idea how long it would take to rebuild this facility?
Finch: Do you have any idea what you're doing?
V: [Disguised as William Rookwood, meeting with Inspector Finch] Our story begins, as stories often do, with a young up-and-coming politician. He's a deeply religious man, a member of the conservative party. He is of single-minded convictions and has little respect for the political process. He arranges for a special project at Larkhill in the interest of 'national security'. At first, it is believed to be a search for biological weapons for which cost is no object. But the real purpose behind the project is power, total hegemonic domination. The project, however, ends violently... but not in vain, for a new way to wage war is discovered from the blood of their victims. Imagine a virus - imagine the worst kind of disease you can think of, and then imagine that you and you alone have the cure. How best to use such a weapon? It is at this point in our story that along comes a spider. He is a man who seems to have no conscience; for him, the ends always justify the means. It is he who suggests that the weapon be used not against an enemy of the country but rather the country itself. Three targets are chosen to maximize the impact of the attack: a school, a hospital, and a water-treatment plant. Several die within the first few weeks. Thousands more die in the following months. And at last the true purpose of their plan comes into view. Before the attack on St. Mary's, no one would have predicted the outcome of the elections. No one. But after the election, lo and behold, a miracle. Some believed that it was an act of God himself, or that a pharmaceutical company owned by one of the party members made them all insanely rich. But the real genius of their plan was the fear. Fear became the ultimate tool of this government. Not long after, a group of religious extremeists are captured, tried, and executed while a memorial is erected to canonize their victims. And our young politician is soon elected to the newly appointed position of High Chancellor. The rest, as they say, is history.
Finch: Can you prove any of this?
V: Why do you think I'm still alive?
Finch: Right. We'd like to take you into protective custody.
V: Oh, I'm sure you would. But if you want that recording, you'll do exactly as I say. Put Creedy under 24 hour surveillance. When I feel safe that he can't pick his nose without you knowing, I'll contact you again. Until then, cheerio.
Finch: Rookwood. Why didn't you come forward earlier? What were you waiting for?
V: For you, Inspector. Because I needed you.
Evey Hammond: My father was a writer. You would've liked him. He used to say that artists use lies to tell the truth while politicians use them to cover the truth up.
V: A man after my own heart.
V: [during his BTN broadcast] Today, however, is a day, sadly, no longer remembered. So, I thought we could mark this November the 5th by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. Of course, there are those who do not want us to speak. I suspect, even now, orders are being shouted into telephones and men with guns are racing to this station. But regardless of what weapons they try to use to effect silence, words will always retain their power. Words are the means to meaning, and for some, the annunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country.
Creedy: [V has just made a deal with Creedy] Why should I trust you?
V: Because it's the only way you're ever going to stop me!
[last lines]
Evey Hammond: No one will ever forget that night and what it meant for this country. But I will never forget the man and what he meant to me.
Valerie: I shall die here. Every inch of me shall perish, every inch but one. An inch, it is small and it is fragile, and it is the only thing in the world worth having. We must never lose it or give it away; we must never let them take it from us. I hope that whoever you are, you escape this place. I hope that the world turns and that things get better. But what I hope most of all is that you understand what I mean when I tell you that even though I do not know you and even though I may never meet you, laugh with you, cry with you, or kiss you, I love you. With all my heart, I love you.
V: The time has come for me to meet my maker and to repay him in kind for all that he's done.
V: This may be the most important moment of your life... commit to it.
V: [Quoting Macbeth from Macbeth Act I Scene 7] I dare do all that may become a man; Who dares do more is none.
V: [Quoting Viola from Twelfth Night Act I Scene 2] Conceal me what I am, and be my aid For such disguise as haply shall become The form of my intent.
V: I, like God, do not play with dice and do not believe in coincidence.
Evey Hammond: I can't feel *anything* anymore!
Lewis Prothero: Strength through unity! Unity through faith!
Lewis Prothero: [shouting into phone] England prevails because *I* say it does!
Evey Hammond: Does it have a happy ending?
V: As only celluloid can deliver.
[after a hail of gunfire doesn't stop V]
Creedy: Die! Die! Why won't you die?... Why won't you die?
V: Beneath this mask there is more than flesh. Beneath this mask there is an idea, Mr. Creedy, and ideas are bulletproof.
Valerie: It seems strange that my life should end in such a terrible place, but for three years I had roses, and apologized to no one.
V: And thus I clothe my naked villainy / With old odd ends stolen forth from holy writ/And seem a saint when most I play the devil.
[quoting Shakespeare's Richard III, Act I Scene 3]
Creedy: Defiant to the end, huh? You won't cry like him, will you? You're not afraid of death. You're like me.
V: The only thing that you and I have in common, Mr. Creedy, is we're both about to die.
Creedy: How do you imagine that's gonna happen?
V: With my hands around your neck.
Creedy: Bollocks. Whatchya gonna do, huh? We've swept this place. You've got nothing. Nothing but your bloody knives and your fancy karate gimmicks. We have guns.
V: No, what you have are bullets, and the hope that when your guns are empty I'm no longer be standing, because if I am you'll all be dead before you've reloaded.
Creedy: That's impossible. Kill him.
[the fingermen open fire on V, but he still stands after their clips are empty]
V: My turn.
Evey Hammond: Who are you?
V: Who? Who is but the form following the function of what, and what I am is a man in a mask.
Evey Hammond: Well I can see that.
V: Of course you can. I'm not questioning your powers of observation, I'm merely remarking upon the paradox of asking a masked man who he is.
Lewis Prothero: You... it is you!
V: The Ghost of Christmas past.
BTN News Poppet: Now, this is only an initial report, but at this time, it's believed that during this heroic raid, the terrorist was shot and killed.
Little Glasses Girl: Bollocks.
Lilliman: Oh please, have mercy!
V: Oh, not tonight Bishop... not tonight!
V: There's no certainty - only opportunity.
Evey Hammond: My father was a writer. You would've liked him. He used to say that artists use lies to tell the truth, while politicians use them to cover the truth up.
Creedy: Now that's done with. It's time to have a look at your face. Take off your mask.
V: No.
V: Would you... dance with me?
Evey Hammond: Now? On the eve of your revolution?
V: A revolution without dancing is a revolution not worth having!
Finch: One thing is true of all governments - their most reliable records are tax records.
Evey Hammond: God is in the rain...
Evey Hammond: Tell me... do you like music, Mr. Finch?
Finch: Who was he?
Evey Hammond: He was Edmond Dantés... and he was my father. And my mother... my brother... my friend. He was you... and me. He was all of us.
Interrogator: Do you know why you're here, Evey Hammond?
Evey Hammond: Don't please.
Interrogator: You've been formally charged with three counts of murder, the bombing of government property, conspiracy to commit terrorism, treason, and sedition. The penalty for which is death by firing squad. You have one chance and only one chance to save your life. You must tell us the identity or whereabouts of codename V. If your information leads to his capture, you will be released from this facility immediately. Do you understand what I'm telling you? You can return to your life, Miss Hammond. All you have to do is cooperate.
Interrogator: Process her.
Little Glasses Girl: [camera follows many BFC trucks delivering packages to front doors all over London] I'll get it.
BFC courier: [at Finch's door] Eric Finch?
Finch: Yeah.
Finch: [opens box: One of V's Guy Fawkes masks is inside, along with a spare costume] Bloody hell...
Finch: [at police HQ] How many went out?
Dominic: So far we count eight box cars: several hundred *thousand* at least.
Finch: Christ.
Sutler: [cut to shot of little girl playing in street wearing V's costume] I want anyone caught with one of those masks arrested!
Convenience Store V: [man wearing a V mask is robbing a convenience store] Give me the money! Give me the fucking money!
Dominic: [police HQ: all phones are ringing off the hook] We're under siege here, the whole city's gone mad!
Finch: [dawning realization] This is exactly what he wants.
Dominic: What?
Convenience Store V: Anarchy in the UK!
[fires gun into air]
Finch: Chaos.
Delia Surridge: Are you going to kill me now?
V: I killed you ten minutes ago... while you slept.
Delia Surridge: Is there any pain?
V: No.
Delia Surridge: Thank you. Is it meaningless to apologize?
V: Never.
Delia Surridge: I'm so sorry.
V: Wait! Here comes the crescendo!
[explosion and fireworks go off]
Lewis Prothero: England Prevails!
Evey Hammond: I can't stay here.
V: I know. Well, you won't find any more locked doors here.
V: There are no coincidences, Delia... only the illusion of coincidence.
V: No, what you have are bullets, and the hope that when your guns are empty, I'm no longer standing, because if I am... you'll all be dead before you've reloaded.
V: The only verdict is vengeance, a vendetta, held as a votive not in vain.
Evey Hammond: I don't want you to die.
V: That's the most beautiful thing you could have ever given me.
Tweed Coat Fingerman: By sun-up if you're not the sorriest piece of ass in all'a London... you'll certainly be the sorest!
V: It will be like nothing you have ever seen.
V: It is to Madame Justice that I dedicate this concerto.
Sutler: Gentlemen, I want this terrorist found... and I want him to understand what *terror* really means.
V: People should not be afraid of their governments. Governments should be afraid of their people.
Sutler: I want this country to realize that we stand on the edge of oblivion. I want everyone to remember *why* they need us!
Finch: If our own government was responsible for the deaths of almost a hundred thousand people... would you really want to know?
Evey Hammond: I wish I wasn't afraid *all* the time, but... I *am*.
Sutler: What we need right now is a clear message to the people of this country. This message must be read in every newspaper, heard on every radio, seen on every television... I want *everyone* to *remember*, why they *need* us!
V: Certainly there are those who are more responsible than others, and they will be held accountable.
V: [V interrupts the three policemen about to rape Evey, whips out a dagger, and quoting the sergeant from Macbeth Act I Scene 2] "The multiplying villainies of nature do swarm upon him
[skips 4 lines from the original Shakespeare]
V: disdaining fortune/with his brandish'd steel, which smoked with bloody execution..."
Evey Hammond: Where did you get all this stuff?
V: Oh, here and there, mostly from the Ministry of Objectionable Materials.
Evey Hammond: You stole them?
V: Oh, heavens, no. Stealing imples ownership. You can't steal from the censor; I merely reclaimed them.
Evey Hammond: God, if they ever find this place...
V: I suspect if they do find this place, a few bits of art will be the least of my worries.
Evey Hammond: I can't believe you watch that shit.
Fred: What? Laser Lass is bangin'.
[as V enters the TV station]
Fred: You show me ID, or I'll get Storm Saxon on your ass.
[opens up his coat and shows a bomb strapped to him]
Fred: Fucking hell.
Fred: Have these gone through security?
Evey Hammond: Nope, they're *filled* with bombs.
| | |  |
August 28
Full Text
To Boddah
Speaking from the tongue of an experienced simpleton who obviously would rather be an emasculated, infantile complain-ee. This note should be pretty easy to understand.
All the warnings from the punk rock 101 courses over the years, since my first introduction to the, shall we say, ethics involved with independence and the embracement of your community has proven to be very true. I haven't felt the excitement of listening to as well as creating music along with reading and writing for too many years now. I feel guity beyond words about these things.
For example when we're back stage and the lights go out and the manic roar of the crowds begins., it doesn't affect me the way in which it did for Freddie Mercury, who seemed to love, relish in the love and adoration from the crowd which is something I totally admire and envy. The fact is, I can't fool you, any one of you. It simply isn't fair to you or me. The worst crime I can think of would be to rip people off by faking it and pretending as if I'm having 100% fun. Sometimes I feel as if I should have a punch-in time clock before I walk out on stage. I've tried everything within my power to appreciate it (and I do,God, believe me I do, but it's not enough). I appreciate the fact that I and we have affected and entertained a lot of people. It must be one of those narcissists who only appreciate things when they're gone. I'm too sensitive. I need to be slightly numb in order to regain the enthusiasms I once had as a child.
On our last 3 tours, I've had a much better appreciation for all the people I've known personally, and as fans of our music, but I still can't get over the frustration, the guilt and empathy I have for everyone. There's good in all of us and I think I simply love people too much, so much that it makes me feel too fucking sad. The sad little, sensitive, unappreciative, Pisces, Jesus man. Why don't you just enjoy it? I don't know!
I have a goddess of a wife who sweats ambition and empathy and a daughter who reminds me too much of what i used to be, full of love and joy, kissing every person she meets because everyone is good and will do her no harm. And that terrifies me to the point to where I can barely function. I can't stand the thought of Frances becoming the miserable, self-destructive, death rocker that I've become.
I have it good, very good, and I'm grateful, but since the age of seven, I've become hateful towards all humans in general. Only because it seems so easy for people to get along that have empathy. Only because I love and feel sorry for people too much I guess.
Thank you all from the pit of my burning, nauseous stomach for your letters and concern during the past years. I'm too much of an erratic, moody baby! I don't have the passion anymore, and so remember, it's better to burn out than to fade away.
Peace, love, empathy. Kurt Cobain
Frances and Courtney, I'll be at your altar. Please keep going Courtney, for Frances. For her life, which will be so much happier without me.
I LOVE YOU, I LOVE YOU! |  |
July 25
"şunu yapabilir misin?" ya da "becerebilcek misin?" gibi sorulara verilebilecek kendine güven belirten söz..
-sevgilim beni seviyor musun?
-sevmek ne kelime mihribanım amına bile korum.
şeklinde kullanılabilicek söz.
gaza gelmeye meilli insanlarin pek sevdigi bir cumle
ornek:
-osman abi su nuri bakkal icin kodumu oturtuyomus diolar, sen onu assagi alamaz misin?
-sen ne dion, amina bile korum
erkekler kastedilerek solendiinde bi anlam cikmamasina ragmen yine de sikca kullanilir
gaza getirici cevap almaya en uygun soru.
-oğlum birazdan gireceksin gerdeğe..nasıl becerebilecekmisin.gözün yiyormu?
-sen ne diyosun be.. amına bile korum!..
hatunlarin agzinda metabolizma itibariyle yavan kalacak soz
beni sever misin)
kişinin özgüveninin had safhada olduğu anlarda ortaya istemsizce çıkabilen bir ünlemdir.
Ego patlaması yaşatan başarılarda, uzun süre çözülememiş sorunların çözümü bulunduğunda filan ortaya çıkar daha çok. bu esnada aynaya bakarsanız daha yakışıklı görünürsünüz.
cok iyi calısılmıs bir sınav oncesi arkadas tarafından sorulan su soru gelse yapabilirmisin sorusuna cevap olarak verilebilecek muhtemel cümledir.
detaylarıyla ve başarıyla yapabileceğin bir şeyi nedense bu şekilde de olsa ifade etme
insana mutluluk ve özgüven aşılayan bir söz, bir yaşam tarzı.
burada vajinal bolge metafor olarak kullanilmistir. vurgulanmak istenen esas fikir kadin bedenin ulasilmasi/elde edilmesi en zor bolgesine gonderme yaparak, en zor islerin bile ozenle ustesinden gelirim kendimden de biseyler katarim herkez gibi yapmam yani mesajini ustu kapali olarak ifade eder.
mesela
-şu kayalikdan denize atlayabilir misin?
- atlarim hatta burgulu salto yaparim atlarken.
demek yerine burgulu salto ifadesinin üstünü ortmek (enigma) ve teklifi sunan sahisa "var ötesini sen hayal et" vurgusunu yapamak için:
-şu kayalikdan denize atlayabilir misin?
- atlarim hatta amına bile koyarim!
denebilir.
July 17
ben superim cilgin gibiyim diye ortalarda gezinirsiniz
romantik komedi turundeki filmlere gidebilecegin bi ki$inin olmasi...
güç bir iş yapıp beraber yorulmak bile zevkli gelir
bu periyodda süpper eserlere imza atarsınız.ilham perisinin saçından yakalar ırzına geçersiniz.
gülümsemek icin her zaman bir sebebiniz olur, en azindan bir..
onun yanındayken bütün dezavantajlardan arınırsın.
"özledigin" biri oldugu icin mutlu olursun
her zaman yaptiginiz salakliklara bir bahaneniz olur
daha bakımlı, daha heyecanlı ve daha beklentılı olmanızı saglar ( daha fazla beklentı, duruma ve konuma gore dezavantaj da olabılır o ayrı dava tabii)
icmek icin herzaman sebebiniz olur
her daim beyniniz onunla dolup tasar
kalabalikta yalnız yürürken, aşkınız mutlu çiftlere iç geçirmek yerine, gülümsemenize neden olur. yalniz oldugunuz için eziklik hissetmezsiniz. ayrıca dişlerinizi fırçalarken filan da acaba ne düşünsem demenize meydan bırakmaz, hep onu düşünürsünüz.
artik yalniz degilsinizdir..
gece uyurken asla usumessiniz
en sıkıldığınız anlarda a$ık olduğunuz insanı dü$ünerek vaktin daha güzel geçmesini sağlar
kendinizi payla$abilecek birisi olur
çılgınlığın en zevkli türevi
tatlı heyecanlar yaşarsınız. onun sevdiği şeyleri sevmeye başlarsınız zira sevmek her zaman avantajlıdır. sadece aşık olunan zat değil, ardından bir çok alakasız şey daha sevilir..
yemeden içmeden kesilir, doğal rejime girersiniz.
eğer havalarda uçuyorsanız yiyip içmeyi unutabilirsiniz bile...
hayalgücü gelişir, gelişir, gelişir..
ders çalışamazsınız, okul bir yıl daha uzar, böylece askerlik bir yıl daha ertelenmiş olur
eski aski unutmak. ama genelde mutsuz asiklar tekrar asik olmaz
şayet uzak bir aşk ise sözü edilen,anlamlarınız çoğalır
yeteneğiniz varsa hikayeler,şiirler çıkar ortaya..daha bir güzel yaşanır karşılıksız aşklar!!
yolda elele yürüüp,koklaşanlara bakıp "aazınıza sıcıım ya,nispetmi yabıonus lean?!?'" demezsiniz.
daha kolay kilo veririsiniz asdf
yemeden icmeden kesilirsiniz, boylece ogle yemegi masraflarınız 0'a iner
insanlara hatta agaclara bile sarılma azmiyle sevgi dolu manik bir kebelek olursunuz...
kendizi siir okumaya verirsiniz,bir de platonikse kesin entel olur cıkarsınız.. (bkz:ben)
daha önce hiç farketmediginiz dükkanların isimlerinden anlam cıkarırsınız,seviyo-sevmiyoculuk oynar eglenirsiniz...
calismazsiniz; anadolu'yu dag tepe gezip ekmeginizi sazinizdan cikarirsiniz; eserleriniz dilden dile yayilir, mani olur, deyiş olur , aşık veysel tarzi asikliktir tabi burda bahsedilen, gerci simdi vizontele var ama olsun; zamanin asigi olsaydiniz diye degistirmek isterim basligi.
aklınız beş karış daha havaya yükselir, boyunuz daha uzun görünür böylece.
canın sıkılmaz zira yalnız hissetmezsin kendini laylaylom mode on olursunuz
yaptığınız dalgınlıklar aptallığınıza degil asık olmanız sonucu beliren sapsallığınıza yorulur,karizmayı çizdirmezsiniz
radyoda su sarkı ondan bana bu sarkı ondan bana falı bakabilirsiniz.. ehue
garipbir iyimserlik peydaklanir alginizin ko$esine, adimlariniz hafifler, "aa oyle mi ne guzel :)))" modunda garip bir insan olursunuz
hayatın diğer berbat yanları görünmez olur..
her sarkı daha bi guzel gelir insana.. ornegin bayhan i bile sevebilirsiniz. asigim ama sevmiyorum o ayri
Müslüm Gürses den sensiz olmaz ı dinler durursunuz(hm bu dezavantaj sanırsam…)
gülümseyerek uykuya dalar ve gülümseyerek uyanırsınız. adrenalinin size ne büyük salaklıklar yaptırabileceğine şahit olursunuz.
yasadiginizi daha fazla hissedersiniz, bu yuzden her ani iyi kullanirsiniz. insan canini sikan seylere onceye gore daha az kafa yorar, askin kimyasi insanin kolay cozum uretme yetisini arttirir.
gece zifiri karanlıkta ıssız bir yerde kaybolduğunuzda sağı solu ayırt edemediğinizde aşkınızı düşünerek rahatlarsınız yolunuzu bulmak için sebebiniz olur.
hasta olmazsiniz.
hayatınızda herhangi bir sebeple birşeyler ters gitmeye başladığında, yani herhangi bir şekilde aksi bir insan olup problemler çıkarmaya başladığınızda arkasına sığınacağınız sağlam bir mazeretiniz vardır artık...
her türlü pisliği yapıp "aşık, aklı bir karış havada" kumpanyasına yatabilirsiniz, kimse de birşey demez...
bir nevi sarhoşluk durumu...
aklınız, her halta avantajları ve dezavantajları dengesini gözeterek yaklaşmayı düşünemeyecek yoğunlukta başka ve çok daha anlamlı şeylerle meşgul olur.
şairini unuttuğum bir şiir 've kiracılar bile mutludurlar ev sahibinin evinde sevişirken' der, işte aşık olmanın faydası bu samanlığın seyran olması ve gözümüze kaçan tüm tozların rahatsız edeceğine pembe görmeyi sağlaması durumudur.
iciniz icinize sigmadigindan herkeze "seni seviyorum" demek ister, sevmediginiz insanlara bile daha sicak yaklasirsiniz.
otobüste, vapurda, boş boş otururken, hoş bir şarkı dinlerken, romantik komedi izlerken ve en önemlisi aşık insanları dinlerken kendinizi bomboş, duygusuz biri gibi değil, hayatta sevmeye değecek birini* bulmuş sevme yetisine sahip capcanlı bir varlık gibi hissedersiniz.
Sevmeye değecek biri::
Yok böyle biri!
elbette duygu yoğunluğu yüksek şarkılara kafadan klip çekmek , olanları veya bir türlü olamayanları en mükemmel haliyle düşlemek ve adrenalini yükseltmek de ancak aşık olmakla mümkündür
yaratıcılığı ve orjinal şeyler bulup geliştirme yeteneğini arttırır, olumlu düşünme gücü keşfedilir ve uygulanır, empati kavramı uygulamaya geçirilir, hayata olan bağlılık artar, hava yağmurluda olsa, etrafı sel de alsa kişiye hava her daim yazmış, ilkbaharmış gibi gözükür, mücadele ruhu kazandırır.
uyumamak için daha fazla sebebiniz olur.
tek bişi için yaşarsınız gidince de ölürsünüz.
cure me, i need you
-----
uzadi geceler
sabah olmuyor
sensiz bu dunyama
gunes dogmuyor
hasretim askina
gel de sev artik
sevgilim askina doyum olmuyor
olmuyor sensiz olmuyor
sen sevmezsen kalbim huzur bulmuyor
gulmuyor yuzum gulmuyor
kader aldi seni bana vermiyor
hasretin icimde bir alev gibi
sensiz gecen hergun bir asir gibi
nerdesin sevgilim don artik bana
dusmusum pesine bir deli gibi
olmuyor sensiz olmuyor
sen sevmezsen kalbim huzur bulmuyor
gulmuyor yuzum gulmuyor
kader aldi seni bana vermiyor
sensiz olmuyor , yalan değil. hep birşeyler eksik kalıyor, -eve dönüp kapıyı kitledim mi diye bakmak gibi- içimde. bir bardak şarabı senin için dolduruyorum, pembe şarap, rosa, beyaz ile kırmızıyı karıştırarak elde etmeye çalıştıklarımızdan hani, her başaramayışımızda mutlu olduklarımızdan, bir dikişte içiyorum, gülerdin, sarhoş olacaksın şimdi derdin, biliyor musun, sensiz olmuyor, bir baş dönmesi var sürekli, bir yokluğunda sallanma hali, bir türbülans her geçişim aynadan.
iyilik yapmak istiyorum birlerine, kaş yaparken kendi gözümü boyuyorum, alıştım işte nasıl olsa sürüyor hayat falan diyorum birilerine ama yalan işte, yalan, her anı içime batıyor sensizliğin, sensiz olmuyor
tek bi konuya yogunlasma güclügü cekersiniz
kaybetmekten korkarsiniz
direk loser mode on ezik mode on olursunuz
eskiden çok rahatça verdiğiniz cevaplari vermeden önce tereddüt edersiniz
çok hassaslaşabilir insan.
acaba mesaj geldi de ben mi duymadım diye sürekli cep telefonunuza bakarsınız
her soylediğinize hareketlerinize a$iri dikkat edersiniz
her cagirdiginda yanina gidersiniz/(çağırmasa bile)
özden saparsın onun seni görmek istedigi gibi olmaya çalışırsın
"hayir" demekte zorlanirsiniz
sürekli onunla falan olmak istersin. onsuz bir şey yapamaz hale gelmişsen vay haline!
"beni birakirsa..." şöle olur böle olur kahretsin demekten kendinizi alamazsınız
onun bi işi olduğunda o gün sanki evde tıkılı kalmış gibi hissedersiniz
akıllı mantıklı bir insan olduğunuz günleri mum ile arar eski söylemleri inanarak söylemek, için yanar tutuşursunuz.
onu görmediğiniz günü, "bosa gecmis bir gün" olarak tanımlarsınız
eskiden ben bööle diildim. mantıklı düşünürdüm. noldu bana deyip cevap arasınız.
yaptığınız her güzel eseri onun için yapmasanız bile onun periyoduyla anar, onun yüzünden oluşmuş ya da var sanırsınız ki kendi emeğinize haksızlıktır.
ben superim cilgin gibiyim diye ortalarda gezinirsin ve aptal durumuna düşersin.
her olaya sen ve mukaddes aşkınız çerçevesinden bakmak gibi salak bir vizyon ile kendini sınırlarsın.hayatın o periyodunu sen mi yaşıyorsun, kutsalına mı yaşıyorsun şaşar kalırsın.
kimi uyuşturucuların etkisi gibi bilinç açık olduğu halde abuk subuk hareketler yaptığını üzülerek izlersin.
zaman geçmek bilmez, bitsin bitsin bitsin diye kendini paralarsın.
gece 4'e kadar onunla konusmak icin online kalip sabah okula gec kalirsiniz
bkz: sevgilinin internete bağlanmasını beklemek
bkz: sevgilinin internetti kapatıp aramasını beklemek
yemeden icmeden kesilir, ac kalirsin...
onu goremedigin zaman dunyayı algılayamazsın; onu dusunup durursun onu gordugun zamanda dunyayı algılayamazsın; dunya onun cevresindeki ufak bi ayrıntı olur
buluttan nem kapar olmayacak seyleri felaket takarsin. oysa onun icin normaldir olanlar. sorun sensindir.
Sürekli “anlayışsız” konumuna düşersin
taviz verirsiniz.
inanılmaz hassaslaşıp acı çekersiniz kalbiniz acır.
hiç olmadığınız kadar kıskanç olursunuz.
üzülürsünüz.
hiç tatmadığınız acılari tadarsınız, yeri geldiğinde en yoğun biçimiyle hem de
yemek yiyememek
aşırı melankolik olursunuz. her doğal şeye mutlaka bi şairane açıklama bulursunuz. insanlar söylediklerinizi anlamaz,mal mal bakalar..
elinizi doğrasanız o sırada sırf onu düşündüğünüz için acı duymazsınız
bir anda bütün yaşam felsefeniz değişebilir
34.
bir arkadaştan: salakca bi icguduyle ortak noktalar bulmaya calisirsin ornegin o yagmurdan disari cikip dolasmaktan cok hoşlanıyordu bense yagmura karsi sempati duymaya calisiom (benim icin ewde oturup yagmuru camin arkasindan seeretmek daha keyiflili)tabe islak elbiseler nezle usutme ve benzeri handikaplarla karsi karsiya kaldim (yasasin artik ne yagmurda dolasmayi nede onu sewmiyorum yanliz birey o kadar gucluku kendi yemegini bile yapmayi ogrenio)
her gün bi yerlerde bişeylernizi unutursunuz.sizi arkadan toplayarak gelen bi adama ihtiyaç wardır bi de bırantıklarınızla sizin izinizi rahatlıkla bulurlar.en salakça şarkılrarı bile iç geçirerek dinlersiniz..
gereksiz yere yanlis insanlari(hatta onu bile) kirici davranir, herseyin sorumlusu sanki bu insanlarmis gibi firca atarsiniz. onlar da sizden igrenir hale gelirler.
Eski sevgilinizin başkasıyla olduğunu öğrenmek tamamen bambaşka bir konu olur………………………………………….
yaptıgınız bütün saçmalıklar, aileniz tarafından sevgilinize mal edilir.annenizden: ne olurdu, şöyle adam akıllı birini bulsaydın tarzı laflar işitirsiniz..(bkz: anneler asla tatmin edilemez)
hassiktir deyince ha ne seni seviyorum dedi diye anlarsiniz...
osursa miski amber dersiniz
sonrada bir sure sona ağzıma sicti diye onu suclarsiniz...
size solenen kelimeleri bi kerede anlamazsiniz... onsuz gecen her dakika size cok uzun ve sıkıcı gelir... geceleri uyumakta zorlanirsiniz.. ister istemez kilo verir yada alirsiniz.. ba$ agrilariniz cogalir..
paranoyak olursunuz.
ke$ke kelimesini daha fazla kullanirsin
hep bagimlilik ve sorumluluk hissedersiniz.
kendinizi aldatmis, kandirmis olursunuz, mutlulugunuzu birine baglarsiniz, ve aslinda gercek olmayan, tamamem yanilsamadan ibaret olan bu bagliliga kendiniz bile inanirsiniz, salak salak kaprisler yapip, ayni salaklikta olanlari da cekersiniz, gercekten deger verilecek bir insana asik olursaniz, onu kaybedersiniz (2 tarafinda birbirinden cok $ey beklemesi, kiskanclik gibi normal bir sevgide sorun olmiycak seyler bu durumda sorun olur cunku).. biraz salaksaniz bunalima falan girersiniz..
sürekli düşünmeniz gereken biri olur
her türlü dezavantajı görmezden gelip saftrik bir şekilde aşka dalmak.. ama genede herşeye değen süper bir şeydir aşk..
mideniz kasilir, stres olursunuz
a$ik olup reddelince, binbir guclukler urettigin, biriktirdigin guzelim hormonlarin elinde patlar sonra vucut bunlari etkisiz hale getirinceye kadar kendine gelemezsin o olur.
a$ik olanin gozu kor, kulagi sagir olur. dogruyu yanli$i ayirt edemez.
*Terk edilmenin sonraki günü yazılıya girince boş kağıt verirsin hocalar da eline 0 ı verir ev bütün yaz onunla uğraşmak zorunda kalırsın..
onsuz olamayacagini sanmaktan dogan umutsuzluk hissine sahip olmak.
gozunuzun onundeki gercekleri gorememek.
*geceleri geç yatmaya,, yattığında da doğru dürüst uyuyamamaya başlarsın.. en kötüsü de daha önceden böyle bir hatayı tekrar etmemeye kendi kendine söz verdiğin halde,, o hatayı tekrar işliyor olman,, hatta ve hatta bununda farkında olmandır.. buna rağmen yüzünde ufak bi gülümseme olur..
olay esnasında ve hatta sonrasında gayri safi aşk başına tüketilen alkol miktarı artar
bittigini ya da unuttugunu sandigin zamanlarda uyuduguna lanet ettiren, o'nun oldugunu ruyalar gormek. ard'cil depremler gibi -aniden, olur olmadik- kolay kolay tukenmeyecek ard'cil sarsintilar yasatmasi.
cep ve ev telefon faturalarınız 2ye, 3e katlanir.
asik olmak kimileri tarafından başlı başına diğer özgür insanlara karşı dezavantajlı olmak olarak kabul edilmektedir...
geçmişte çok büyük laflar ettiğinizi anlarsınız.
başka hiçbir şey düşünemez hale gelip yapmanız gereken işlerin hep rötar yaptığını farkettiğinizde paniğe kapılırsınız.
Psikolojik sarhoşluk
İptal olmak
kendi kendini yıpratirsin
hayatın o hariç anlamsız gelmesi onu göremeyince duyamayınca derin mutsuzluk hali yaşamak, hayattan bezmek çevrendekileride bezdirmek
hiç olmadık bir zamanda o aklınıza geldiğinde gülümsemeniz karşılığında insanların size deli gözüyle bakması.
şayet karşılıksız bir aşk değilse sözü edilen mutludur insan ve mutluysa keder de acı da yoktur
durum böyleyse eğer el kalem tutmaz olur uzun süre taa ki bitene dek bu mutluluk
işte bu büyük bir dezavantajdır
bir gün
ya evlenirsin onunla,
ve aşk biter....
ya da ayrılırsın,
ve aşk biter....
aşık olmanın hiçbir dezavantajı olmadığını sanmak
sabah uyanir uyanmaz yatmak istersiniz
sabah uyanir uyanmaz raki icersiniz.
sabah uyanir uyanmaz yanina ko$arsiniz
sabah uyanir uyanmaz yuz yikamayi unutup telefona ko$arsiniz
bir anda gelip giden küçük mutluluklarla hayata karşı dengenizi yitirirsiniz.
insanların sizi her an gülümserken basabilmesi sözkonusu olmaya başlar
insanların sizi her an ağlarken basabilmesi söz konusu olmaya başlar
beraberken dinlediğiniz bi şarkıyı kusarcasına dinlediğinizi fark edersiniz
konuşamazsınız..konuşsanız da saçmalar "hiç açmasaydım ağzımı" dersiniz
**niye aramıyo?nerde şimdi?banane ben de aramıycam..arasam mı??en iyisi gizli no.dan arayıp konuşmiim..nerde olduğunu anlarım heralde..dersiniz ve tel.den gelen iğrenç club müziğiyle yıkılırsınız..sonra niye yıkılıyomuşum bn de hayatımı yaşarım der arkadaşlarınızla dışarı çıkarsınız...ve bingo!10 puanlık yanlışı yapmış olursunuz..gece hm size hem arkadaş tayfanıza zehir zıkkım oluştur...geçmiş olsun..
bir daha olamayacaksındır
bir daha olmaktan korkacaksındır
genc yasiniza rağmen capkinlik yapmaktan bile zevk alamaz olursunuz...
ne yaparsanız yapın, gün gelir, göt gibi kalırsınız orta yerde
*karşılıklı bir aşk olursa anlamsız kavgalar içersine girersiniz.. ottan boktan sebeplerden saatlerce süren kavgalar üretebilrsiniz.. aslında durup düşündüğünüzde ne kadar anlamsız olduğunu kavrarsınız ama ortama bir terkedilme korkusu hakim olduğundan bu saçma sapan kavgalara devam edersiniz.
aşık olunca mantığını yitren, ezikleşen insanlar, siz aşık olunca sizin de kendisi gibi olduğunuzu sanır
o herseyi kendi yanindan görür...
almak istedigini alir...
baska sey düsünmez...
beni unuturdu...
onun her ani heyecan dolu...
beni üzdügü zamanlarda bile...
yoklugunu hissetmek beni korkuturdu...
ben herseyi onun için...
onun yaninda yaparken...
o hepsine uzaktan bakardi...
bir yabanci gibi...
her sözümü dinliyor gibi beni kandirirken...
içimden geçen binlerce ses...
bastirirdi sesimi...
o her günü yeni bir umutla...
bekler gibi görünür...
yarina inanmaz beni avuturdu...
onun her ani heyecan dolu...
beni üzdügü zamanlarda bile...
yoklugunu hissetmek...
beni korkuturdu July 12 onceleri kotu gelen sona ne kadar sansli oldugunu sana hatirlatan ctcp action. genede frequently olmasi iyi deildir. (sevmem sahsen)
kaldirmak istenilmeyen bi olay.. yedirilemeyen ve kar$indakini herzamankinden cok istemene neden olan olay. kasip kasip i$lerin daha kotuye gitmesine sebep olunur.
reddetmekle terkedilmek arasinda pratikte bir fark yoktur. bazi reddedislerinde kendi kendini terketmis olursun.. sonra gerizekali oldugunu kanaat getirip geri donmeye celisirsin ama bu sefer reddedilirsin
bir uzun bir kisa bip sesine sigdirilircasina, paralarcasina yasanan herseyi, mahkum edercesine gecmise gelecegi, ve akarcasina gozler irmak gibi, dolarcasina gunler baraj gibi, kokarcasina guller eski sonbahardan kalma bir aniyi, dinlercesine bir eski ninniyi, taparcasina sevmeyi sevmeyi ve yasananlari, cakarcasina topun gelisine, ucarcasina kafaya cikip onsekizden gelen muz ortaya, da hakem ofsayt calarcasina hayatimizin bir dakikasindan, kosarcasina yokus yukari sirtimizda bir kaya ufalarcasina bizi yalarcasina atesleri gonlumuzu, ask i baharinin sonuna cikarcasina bir ogle vakti, cinlarcasina sesler kulagimizda uguldarcasina, zamanin kiyilarina yazdigi notalari silercesine koskoca bir dalga gelipte, okurcasina sacma sapan bir entry i, yazarcasina ir basligin altina o derecesine, o raddesine, o sevecesine bir eylemdir terketmek.
kıçına tekme basılmak
genelde sevdiinizin bi anda karsi taraf olma durumu.ayrica icmek icin mantıklı bi bahane
ancak baglaninca gerceklesebilen eylem.
"giden degil kalandir asil terkeden, giden bu yuzden gitmistir zaten."
terk edildim şeklindeki bir olayı anlatan şarkı versiyonu da mevcuttur.
eğer elden gelenin en iyisini yaptığına inanıyorsa terkedilen, alçalmadan yaşamışsa herşeyi, terk etmekten daha az sarsan şey. daha az sorumluluk yükleyen dolayısıyla pişmanlık olasılığı olmayan hadise.
en acı deneyimdir terkedilmek.terkedene kızamamaktır aşk...
sevgili varken farketmediginiz insanlari farketmenizle devam eden eylemdir. kimi insan kaldiramaz durumu, ruhsal cokuntu yasar, kimisi de alemden aleme kosar, akar cosar, hayatini yasar
(bkz: Terk edildim)..
kimi erkeklerin gerek arayi sogutarak, gerekse ters davranarak maruz kalmaya calistigi eylemdir..bundaki en buyuk sebep ise karsilarindakine durust davranacak cesareti gostermektense, onu aptal yerine koymayi tercih etmeleridir.
etkisi uzun bir süre silinmeyen bir ilişki sonlanma biçimi. acıları-hatıraları-sevgileri yıllarca hatırlar terkedilen.
tek'e düşürülmektir. en kötüsü de sizin bile olamayan biri tarafından terkedilmektir.
(bkz: sik gibi kalmak)
ilk kez yaşanıyor ise aşk acısıyla tanıştıran, bu acıyla birlikte adım adım yükselten, olgunlaştıran fakat bir o kadar da aptallaştıran"durum.
acı bir deneyim, fakat hayatın devam ettiğini düşünüp hayatına devam edilmesi gereken durum.
aslında terk etmekle terk edilmek arasında bir fark yoktur. şöyle ki; karşınızdaki kişi sizi öyle bir noktaya getirmiştir ki terk etmek zorunda kalmışsınızdır. ama sizin o noktaya gelmenizin sebebi karşınızdaki kişi olduğundan o da sizi terk etmiştir. neticede ister terk edin, ister edilin başetmesi zor bir durumdur.
çevrede bulunan insanlardan, kimleri eleyip, kimleri elemeyeceğinize bir de dışardan bakmanıza olanak sağlayan olay/durum.
kimileri için experience arttırıp level atlamasına olanak sağlasa da kimileri için ölümcül sonuçlar doğurabilmektedir.
(bkz: power word die)
(bkz: yalnız birey güçlü birey)
(bkz: yalnız birey özgür birey)
(bkz: hadi lan ordan!)
ilk kez yasayan birine "cehennem"in bu dunyada oldugunu ogretir. ve anlar insan arkasina bile bakmadan terkettiklerine neler yasattigini... hicbir yas yerde kalmaz(mis) yani... baska gozlere dolar akar(mis) yine/yeniden...
hem nasildi sarki?..
"kimdi giden kimdi kalan
aslinda giden degil kalandir terkeden
giden de bu yuzden gitmistir zaten..."
bir noktadan sonra yemek,içmek,tuvalete gitmek gibi doğal karşıladığınız eylem.en traji komik olanı bir şeyler paylaştığınız insanın sms ,icq msg gibi basit yöntemlerle terketmesi.fast food aşkların yaşandığı neo liberal ve kapitalist toplumlarda basite indirgenmiş olay.insanın çoğu zaman nerde eskiden yüzyüze hüngür hüngür ağlanılarak yaşanan terkedilişler demesine sebep olur.orhan gencebay tadındaki ayrılıklardan sms tadında ayrılılardır günümüzde moda olan.
hayatın bir dönemine ambargo koyan, boktan bir durum.
(bkz: boğaz ağrısı)
birinin , daha iyisini bulup tekmeyi bastiği zaman , sevgilisine yaşattiği şey. nedeni bilinmez. iyi? kistasi herzaman soru işareti olmuştur kafada. uzun zamandan sonra , yaşananlar sanki bir anda törpülenmiş gibi kenara atilir. hiç umursanmaz. değeri yoktur. terkedenin kafasinda birkaç sebep vardir , ama terkedilenin kafasinda sebepler birbirini doğurur , bira köpüklerindeki kabarciklar gibi. terkedildikten sonra , uyku gereksiz ihtiyaç olur. çünkü mideye saplanan ağri ve kafadaki alkol sonucu başdönmesi , uykuya izin vermez. ancak kafada başağrisindan daha fazlasi da vardir. mazi denen ve terkeden kişinin unuttuğu o şey , terkedilenin kafasindadir. eskiye ait her dakikayi bir yil gibi hatirlar. icq da onu online görür. daha da dellenir , hemen bilgisayari fişten çeker. ama olmazki. yine aklinda online kalir o. günlerce , haftalarca , aylarca. en mutlu aninda bile , onun ismini duymak mutsuzluk verir bir anda. çünkü daha mutlu olduğu ,onunla beraber olduğu , anlarini hatirlayabilir terkedilen. korkunçtur. kendini kapatir dünyaya. nefes almak , ve içmekten başka yaptiği çok az şey vardir. yardim etmeye çalişanlarin yardimlari fayda etmez. içinde hep bir umut vardir. numaralar gizlenip çağrilar birakilir. sadece bir alo sesini duyabilmek için bile , telefonlar açilir ama konuşulmaz hiç. onun söylediği bir kaç kelimeyi animsatan şarkilar dinlenir. her dinlendiğinde gözler buğulanir.
zaman geçer. zaman değişir. terk edilen kişininde etrafinda birçok şey değişmiştir. görünüşü , konuşmasi , arkadaş çevresi , dişa tutumu. sadece alkole aşiri tutkunluğu değişmemiştir bir türlü. devam eder. gece ve gündüz kavramlari tamamen birbirine girmiştir. onu unutmuştur , hatta bu hallere nasil düştüğünü bile unutmuştur. ama onu eskiden çok sevdiğini hala unutamamiştir.
bir gün o tekrar karşisina çikar. tekrar onu istediğini söyler. tekrar beraber olmuşlardir. ama kedenin doğasinda vardir zaten olmasi gereken. tekrar terkeder. zamanla beraber herşey değişmiş olsa bile onun doğasi da değişmemiştir işte. yine terkedilen kişi ise artik kendini kendi gözünde öldürmüştür. onu kaybettiği için değil.. terkedildiği için. çünkü bu artik onun kaderi olmuştur. yada o öyle zannediyordur.
terkedilmek budur. insanin kendi düşüncelerinin bile kendi kontrolünden çikmasina kadar bir çok sebebiyete yol açacak ciddi bir darbedir. tecrübe edilmese de olur. insanlarin hayatlarinin gerçekten sönecek raddeye gelmesidir çünkü terkedilmek. ihanet ile üvey kardeştir..
terk etmekten daha kolay bir olgu
her babayiğit harcı olmayan yutkunma eylemi.
insanın sevdiklerini kaybetmesi vs gibi trajediler dışında yaşayabileceği en sarsıcı tecrübelerden biri. kişiye çok şey öğrettiği kesin ama bunu anlayabilmek için ciddi bir zaman geçmesi gerekiyor ne yazık ki... tabi terk eyleyen kişinin deliler gibi seviliyor olması durumunda geçerli bu olay...
terketmek kadar koymayan hede. (bkz: ben evveslsi gün onu görmüştüm)
terki var etmek var tarafından maruz bırakılan durum
sevilen / aşık olunan kişinin ölmesi. sizi bir başınıza bu taraftaki dünyada bırakması. çekip gitmesi.
"pozitif yön": sizi, siz olarak yaşamaya mecbur ederek, sizi güçlendirmesi. kendinize aşık olmanız.
"negatif yön": sizi, siz olarak yaşamaya mecbur ederek, sizi zayıflatması. kendinizden nefret etmeniz.
"sonuç": o anki duruma göre, katatonik şizofreni, desorganize şizofreni ya da paranoyak şizofreni!
"tedavi": adam olun! basit bir denkleme her zaman güvenin. eğer o, hayatında siz olmadan yaşayabiliyorsa, siz de onsuz yaşayabilirsiniz demektir. siz ondan zayıf değilsiniz. siz ondan zayıf değilsiniz. siz ondan zayıf değilsiniz... bu lafı bir kasete tekrarlayacak şekilde kaydedin. gece uyurken walkman' i kulağa takıp sabaha kadar bunu dinleyin.
"tedavi için advers etki": kaydedilmeye çalışılan kasetlerin %99.9' unda ikinci tekrardan sonra hıçkırarak ağlayan insanların sesleri bulunmuştur daha çok. kaset heba etmeyin.
büyük ikramiyenin size, sizin de ona vurmanızdır.
(bkz: yola çıkmak
(bkz: yerli rehber daha fazla ilerlemek istemiyor)
..bazen fiziki bir eylem değildir. bir ruh tarafından gerçekleştirilir. beraber olduğunuz bedenle yalnız kalmanızı sağlar. sadece bir bedenle. belki de en çok koyanıdır bu türü, en acı verenidir. bir beden dokunamaz, temas eder. bir beden gözlerinize bakamaz, gözlerini çevirir sadcee. bir beden konuşmaz sizinle, sadece ses çıkarır. en acısıdır bu şekilde terkedilmek. uçup giden ruh, tuz gibi yaksa da kalsa dersiniz, ama nafile...
tadini cikarmalıdır zira insan çok terkedilmez hayati boyunca. bünye kaldırdıkça damar sarkilar dinlemek ağlamak zırlamak hüzünlenmek terkedene küfretmek caizdir. olay" sürekli tekrar ediyorsa biyerde yanlış yapılıyordur.
her hafta için bi ay aglanır derler
ama kesinlikle inanılmaması gerekir
çünkü bazen 'onun' varlıgının ve yaşattıgı acının zevkle karışık üzüntüsü insanın tüm hayatına dagılır, yayılır .. eşit bi dagılım diildir bu. bazı günler eski özlenir, aglanır, sızlanır, telefonlara çağrılar bırakılır, gizli numaradan araıp sesler dinlenir ve her seferinde kişi suçu kendine atar. bazı günler ise hiç bi şekilde eski takılmaz gelecek parlak gelir, hep umut vardır.
ama sonuç hep aynıdır; terkedilen anlatılamayacak büyüklükte acılar çeker
eğer terk edilen (doğrusu böyle yazılıyor olsa gerek) terk edene şiddetle bağlanmışsa, ona tam anlamıyla aşık olduğunu hissettiği an, terk edilme anıdır.
"aslinda giden degil kalandir terkeden" sozunu soyleten hadise.
murathan mungan''in "ve yeniden büyür içimde mağrur bir zakkum gibi terkedilmek korkusu" dizelerine konu olmuş insanlik hali.
en guzeli.
edilgen olmanin en iyi oldugu hayat bran$i ili$ki sonlaridir netekim.
ilk kez ana rahminden çıkarken duyduğumuz korkutucu bir his. ama hepimiz ağlayıp zırlayıp yaşamaya koyuluyoruz. hatta biz de terk etmeyi öğreniyor, kimi zaman terkediyor, bazen de terkediliyoruz. ağlıyoruz, zırlıyoruz ama terkedile edile büyüyoruz.
(bkz: askta kazanmak dedikleri kaybetmek bircok seyi)
birlikte olduğu kişi baymaya başladığında iki taraftan birinin maruz kalabileceği durum...aslında terkedilmek çok ağır bişeydir. hele eğer karşındakini deliler gibi seviyorsan , ona çok bağlanmışsan...ama hayat insanın düşündüğünden çok farklıdır. kimi insan çok sevdiği biri tarafından terkedildiği zaman bir daha karşısına onun gibi birinin çıkmıyacağını düşünür. ama aradan geçen zamanla kalbinde ona olan aşkının bittiğini farkeder. sadece aklında ve yazgılarında küçük küçük anılar kalır. ve görür ki geçmişte belki sular seller kadar gözyaşı döktüğü kişiden daha iyi biri karşısına çıkar.bi an ne yapacağını şaşırır afallar durur. birden kalbine ruhunun tüm derinliklerine mutluluk dolmaya başlar. onun için şimdi intikam zamanıdır. bi insan ne kadar terkedilse de hayatını birleştireceği kişiyle mutlu olması geçmişte yaşadığı şeylerden intikam alması için yeterlidir. aslında terkedilmenin temellerinde sevgi vardır. bu sevgi gerçek sevgidir. gerçek sevginin olmadığı durumlarda terkedilme meydana gelir. gerçek sevgi ise bu dünyada ne yazikki herkese nasip olmamıştır. herkez sevdim der ama herkez gerçekten sevmez.
bir daha görmeyecek olsanız daha az acıtacak olan fakat aynı arkadaş grubunu paylaşma durumunda bir çok sorunun habercisi, istenmeyen hadise..
nefessiz kalma hali.sanki terk edilince alinan nefeslerin sayisinda bir azalma olur.o yuzden araliklarla derin derin ic gecirir insan.ve gun boyunca aglayamadigi her defa icin hafif bir titreme olur o uzun soluklarda.
terkeden galip gibi görünsede aslında zafer terkedilenindir çoğu kez , çünkü kendisi elinden geleni ardına koymayıp sevgilisinin tüm çabalarına ve tavizlerine rağmen onun istemediği herşeyi yaparak büyük bir uğraş verir. sonrada terkedildimmmmmm... terkedilldimm diye ağlayarak senaryosunun tekmelenmiş kişisini başarıyla oynar.
jack daniel's şişesinde öldürülmeye çalışılan becerilmediğinde dozajın artmasına neden olan boktan duygu.beraberinde dinlenilen ağlatan şarkılar ise olaya intihar sendromlarını ekler.
insan hayatındaki dönüm noktalarını olu$turan hadise.ya$anması hep ihtimal dahilinde ve acı vericidir.insanı acıyla terbiye eden nadir durumlardan biridir terk edilmek.
(bkz: eski sevgili)
mideye kramplar girmesi, iştahsızlık, mutsuzluk gibi yan etkilere yol açan durum.
unutulmamalıdır ki bu yan etkilerin ne kadar süreceği sadece ve sadece terk edilen bünyeye bağlıdır. kendini spora ve işe adamak (ki bu iş okul hayatında derslere abanmaktır) hem yan etkileri ortadan kaldıracak hem de hayatı güzelleştiren değişikliklere yol açacaktır. terk edildikten sonra kendini içkiye verip vücudu harap etmek ve derslerde sıçıp batırmak ile derslerde coşup vücudu kaslı kuvvetli kondisyonlu bir vaziyete getirmek arasındaki fark sadece yapılacak basit bir seçimden kaynaklanmaktadır.
yine unutulmamalıdır ki spor yapmak mutluluk hormonlarının salgılanmasını artırıp, bu talihsiz durumun etkilerini minimuma indirir.
mantıgınız kayboldugu andir.heleki cok uzun soluklu bir iliski ise heleki ileriye donuk fanteziler kurulmussa insan aci verir hemde bu aci oyle bir acidirki bu aciye katlanmamak icin alternatif yollar dusunulur.alkol ve olum ikilisi sizle tashak geçer,salaak salaakk diye bagirirlar işte o an mantıgın akıldan cıktıgı andır cildircakmis gibi olursaniz,lutfen biri beni dondursun diye yalvarirsiniz.
her nefis bir gün terk edilecektir.
ayni sahis tarafindan birden fazla kez terkedilince bi yerde bi yanlis var demektir, budur
olmadığın insan olarak sevilmektense olduğun insan olarak nefret edilmek daha iyidir'i hazmedip kendi ozune dondugunde karsilasmanin olası
oldugu durum
"mavi hapı hutmak" gibi bir şey... sıradan hayata geri döndürür.. hele ki köpek gibi aşık olan tarafsanız uzun bir süreliğine gönül gözünüzü kapatır...
çoğul olmaktan tekil olmaya atılan istemsiz olay. birinin terk etmek eylemini üzerinizde kullanmasıdır aslında. şimdi terk eden de olabilirdiniz, o zaman bu kadar acıtır mıydı? büyük ihtimalle hayır.
neymiş?
terk edilmek insanın kendine yakışanı giymesiymiş.
terk edilen insan saçmalayabilirmiş...
karşılıksız sevilen bir insan tarafından yapılınca bütün gururu yok eden, günleri gözyaşlarıyla geçirten,yalvartan,bağırtan,nefes aldırtmayan,kendini sorgulayıp olmadık şeyler akla getirten,hayatı altüst edebilen,aslında hayatın ne garip olduğunu ne çok insanın hayatına girip çıktığını düşündürten ve de düşündürten ve de düşündürten.... yaşanması zor deneyimlerden biri.
(bkz: yalnızlık..)
delice asık olduğunuz, hic bitmeyecegini düsündügünüz, butun hayatınızı birlikte gecirmek istediginiz, beraber evlenme planları yaptıgınız,size asla beni bırakma diyen insanın sizi ortada bırakma durumu. sizin dumurunuz. ona hala asık olundugu icin icinizin bin kat acıması. hayatın anlamsızlasması...
(bkz:"kırgınım/saçılmış nar gibiyim" behçet aysan)
konserve kutusunda yapayalnız olmak
yapayanlız hissettiren, yanlızlıktan "kalabalık değilmiydi bu sokak, her otobüse bindiğimde ayağıma basacakları kadar" dedirten, "sakat bir doğumdur bu belki de, yoksa ağır gelir mi kalp vücuduna. belki o da memnun değil kaderinden, yoksa niye bazen bu kadar hızlı çırpınsın dışarı çıkmak için ya da niye böyle ölümüne sussun bazen" diye söylenmemi sağlayan, bazen ölmeden çoook önce öldüren hadise.
kafaniz tasla ezilerek oldurulmeniz.
paylaşılan son DUYGUdur.
kalbine kramponlarla tekme atilma durumudur terkedilkmek, ilk terkedilen birakip gidilen, yalniz kalan sen degilsindir ve olmayacaksindir, yoksa neden yazilsin butun bu ask sarkilari, siirleri, diye seni teselli ederler. iyi yonunden bak derler, sen cok baglanmadan birakip gitti seni. hersey bir yana hazmedemezsin , yutamazsin,kursaginda kalir gidenin son sozleri. kusarak bosaltmak istersin icindeki butun hirsi, gozyaslarinin irmak olup akmasini istersin, gordugun yerde bana bunu yapamazsin diye bagirip yirtinmak istersin. en kotusu de hicbirisini yapamayacak olmandir. yasaklar vardir cunku, gurur vardir en basta. ararsan, yazarsan, ozlersen kuculeceksindir. aslina terkedilerek o kadar ufalmissindir ki umrunda bile olmaz. artik ne olursa olsundur hayat senin icin. yalandir butun yasananlar, yapilanlar, sevgiler, guzel gulusler .hic olmamisa inanip asik olmaktir.ne yazik ki asik olmaktir. terkedilislerin en babasidir asikken kapiya konmak. hala sevme halidir, hala asik olma durumudur. daha cok sevme, kopek olma, aglama yine de arkana bakmama. bakamama...
uc gun radyo dinlememe sebebidir. gitmesindir hep kalsindir, seninle olsundur. ne yazikki giden gitmistir kalan saglan hep bizim olsundur.
(bkz: ne oldum değil ne olacagim demeli)
sabah zaten konuşmuşsunuzdur akşam buluşacağınız yeri. akşamüstü ararsınız yine de. "kadıköy'de olacaksınız di mi? ben kaçta geleyim?" dersiniz. kalbiniz pıtpıt atar. kaç gündür görüşememişsiniz ya, ondan.. sessizlik olur birkaç saniye. zorla kelimeler çıkar ağzından. "gelme istersen yaa" der. susarsınız.. anlarsınız her şeyi. hayır, ortada hiçbir neden yoktur sizden ayrılması için. hayır, son görüşmenizde öpüşerek ve özleyerek ayrılmışsınızdır. neden diye soramazsınız bile. peki diyip kapatırsınız telefonu. şanslıysanız yanınızda birileri vardır o anda. konuşamazsınız bile. "biz.... ben, terkedildim.."
şimdi şöyle bir sorudur bu... :
"terk edilmek,aşağıdakilerden hangisidir?"
-ego (fark edilmek)
-sürtük (hak edilmemek)
-deli (playlist hazırlanır:a natural disaster, i just want you,i want you ,are you there?,güz gülleri,why does it always rain on me,sour times ve bang bang ..cdye yazılır ve o cdden yüzlerce kopyalanır.her gün numaralanmış aynı cdlerden birini dinleyip önceki günkünü kırmak suretiyle depresyona merhaba denir .. )
-sürrealist [ göte gelmek!! ]
-oha (potansiyel asosyale dönüşmek)
-wanna die (intihar edilmek)
-hiçbiri (pek tasvip edilmeyen şekliyle ayrılmış olmak)
son zamanlarda du$undum bu i$ uzerine bir miktar. du$uncelerimi geli$tirdim, tek yonlulugu gidermeye cali$tim onlardaki.
eskiden terk etmek eylemi guclu olmanin, ne bileyim kazanmanin sonucuydu benim icin. cunku sen terk ediyorsun, kar$indaki ediliyor. havada kalan hisler onunkiler, coktan yitip gitmi$ olanlar seninkiler. yani ne var ortada? aci cekmeye neden olabilecek $eyler hep terk edilenin elinde gibi gozukuyor. terk edenin elinde bir $ey yok ki, neyle aci ceksin... onun da ici huzursuzlanir biraz, belki hal hatir merak eder, bir de dogumgunlerini falan hatirlar, mesafeli ileti$imlerde bulunur. otesinde ne olacak... arkasini donmu$ yuruyor zaten, konu$sa önüne dogru, arkasindaki nasil duyacak?
oysa $imdi farkli bir $ekilde bakiyorum olaya. bunu bir zamanlama hadisesi olarak degerlendiriyorum. istisnalar haricinde herkes herkesi terk etmiyor mu $u veya bu $ekilde? ediyor. peki nedir olaylara yön veren, boyut katan? tabii ki zaman. yani kimin ne zaman terk ettigi. seni terk eden insan bunu yapmasaydi bir ay, iki ay, on ay, iki yil, bilemedin on yil sonra sen onu terk etmeyecek miydin? edecektin, pa$a pa$a edecektin. ama o once davranmi$ i$te. bir $eyler olmu$ bitmi$, o senden once gelmi$. ne var bunda? hicbir $ey yok bunda. bunda kendine olan guvenini yitirmene neden olabilecek, daha dogrusu olmasi gereken, kendini evlere kapamana, alkol masalarina vurmana neden olmasi gereken bir $ey yok. zaman; boyut. onun boyutu farkli i$te, tek fark bu. bu acidan degerlendirildiginde terk edilmek kaybetmek degil, ikinci olmaktir . ben an itibariyle bunu bilir bunu söylerim. kendisi nacizane fikrimdir, aglayan gene aglasin, dövünen gene dövünsün. saygiyla, saygiyla, saygiyla...
dönmemek üzere gidenlerin ardından söylenecek pek bir şey kalmamıştır. acınızı giden mı terk etmiştir kalan mı sorusuna cevap arayarak dindirmeye çalışırsınız. avutursunuz da bir sure için. ya derinleştiğinde gidenin özlemi, ya sızlamaya başladığında ne yapacaksınız kalbiniz. saka olmasını dilersiniz. o donene kadar uyuma isteği, o donene kadar aç kalmak, ve onsuz günlerin nasıl geçtiği bilmesi için onu aklınızdan geçirdiğiniz her anın notunu alırsınız döndüğünde okuyabilsin pişmanlık duyabilsin diye. üstelik dönmeyeceğini bile bile.
yaptığınız tek şey işkencenizi uzatmaktır oysa. bunun farkına belki bir kaç ay belki daha kıza bir sürede varırsınız. ama ya onsuz geçen günlerin notlarını aldığınız defter. yeniden hayata döndüğünüzde emin olunki hiç bir değeri yoktur. onsuzluğun en dayanılmaz anında durur düşünürsünüz ve son kararı onsuzluğun notlarıyla birlikte yakmaya karar verirsiniz. giden gitmiştir dersiniz ve son kez onu özleyerek derin bir nefes aldıktan sonra “evet bitti” diyerek ona ait her şeyi kaldırırsınız yanı başınızdan.
kararlısınız o dönmeyecek olanı unutmaya. her şeyi hesaplamışsınız ve onu unutmak için her şey yolunda gidiyordur. ya ansızın bir gece o giden rüyanıza girip “hala seni seviyorum” derse..?hesaplanamayan ve önüne geçilmesi mümkün olmayan bir tek şey kalmıştır oysa. duyduğunuz özlemi bastıramamak. üzerinden yıllar geçse de bastırılamayacak bir duyguyu yıllarca görmezlikten gelmeye çalışmaktan başka ne yapabiliriz ki..
kalbinizi "bir mektup gibi buruşturulup, fırlatılmış" hissettiren şey.
havada kalıyor her şey...
birileri giderken hayatından-bazen kendi isteğiyle, bazen s.ktir olup- ardından yerin dibine gömülen sen oluyorsun sadece...
ve gerisi sadece hayal gücünle alakalı...
ama hep yap(a)madıkların için pişman oluyorsun, yaptıkların kar kalıyor yanına...
ağlayamıyosun bile, çünkü zaten herkes terketti bugüne kadar yavaş yavaş seni... kronik bi vaka nasıl olsa artık bu? alışkın olmalı artık göz pınarların, çünkü her sabah uyanmak, her gece rüya görmek kadar doğal bi olay bu yıllardır alıştığın...
tuhaf bi rahatlık belki üzerinde terk edilmek... "nasıl olsa bi gün gidecekti"nin bu kadar erken gelmesinin rahatlığı belki..yediğin yumruklardan beyninin sersemlemiş olması ihtimali yüzünden belki..
alışkın olmalı kalbin -sen güçlü bi insansın, zaten bu yüzden gitti ya bütün gidenler...beynindeki iç savaşı kimseye yansıtmadığın için güçlüsün. yorgun psikolojini birilerini sevmek için kullanabildiğin için hala, kalbin nasır bağlamamış olduğu için hala-maalesef ki ve herkes ağlarken hala gülebildiğin için güçlüsün...
herkes defolup gidiyor teker teker hayatından,
havada bırakıp cümlelerini...
bil ki; sen hep kendin olduğun için gitti insanlar çünkü onlar hep başkalarını oynuyorlardı- olmayan rol kabiliyetleriyle...
sen kendi cümlelerinle konuşuyodun, ama arkalarında bıraktıkları cümlelerden de gördün ki hepsi aynı şeyi söylüyor aslında..
biraz daha yormamak lazım bu kalbi..
boşver demek kolay olmasa da, kullanılabilecek başka kelime yok artık...
boşvermelisin, tıpkı herkesin sana yaptığı gibi...
(bkz: kimdi giden kimdi kalan)
istemdışı yalnız bırakılma biçimidir.
alabildigine toz pembe degerlendirilmesi gereken hadise. yoksa ba$a cikilmiyor efendim. mesela ben artik ozgur bir erkegim. akacam ortamlara, yeni a$klara yelken acacam falan.. tabii..
herşeyden önce kalp artık bir sembol değildir, acı orda hissedilir artık. beyin geri plana çekilir. adı anılmaz bir daha kalbin yanında. içinizde bir hortlak büyür, neden diye bağırır, geçmişe dönersiniz sürekli onunla, rüyalarınıza girer o hortlak, size terkedeni hatırlatır. acıyla ve korkuyla uyanırsınız çoğu kez. bazı anlar gelir nefes alamazsınız, boşluk içindesinizdir, bir büyüyüp bir normale dönen boşluk. terkeden gibi dengesizleşirsiniz bu kez. hayatta anlam ararsınız, bulamazsınız, neyin ne olduğunun önemi manası kalmaz.
damarlarınız şişer bazen, yine hortlak büyümüştür, eliniz telefona gider, çelişiye düşersiniz. bir o eksik kalmıştı ya, kendinize küfredersiniz şimdi de. sonra durup, başka güzellikler hayal etmeye çalışırsınız, mutluluğu geçmişte değil gelecekte ararsınız. yine bulamazsınız.
mutluluk bugündedir, evet. ama bugün yanlızsınız. eğer terkedildiyseniz, ve müzik dinliyorsanız, dersiniz ki "aaaaaa terkedilmek hakkında ne kadar çok şarkı varmış aslında". işte bu yanlız olmadığınız gösterir, herkes terkedilebilir, ve bu acıyı bir tek siz yaşamıyorsunuzdur aslında.
var olduğumuz sürece, aşık olduğumuz sürece değişik biçimlerde ayrılıp birleşmeler olacak, hayatımızda, en iyisi kendimize bağlanmak, çünkü bizi bi tek kendimiz terketmez.
öncesinde bir takım gel gitler yaşamıştır terkeden. uzaklaştırmak ister kendinden ayrılık düşüncesini. ayrılmamak için çok çaba sarfeder, çok şeye katlanır. ayrılmak istemiyormuş gibi görünür. ayrılmak istemiyormuş gibi konuşur. ama gerçek gün gibi ortadadır. sadece kendini açığa çıkaracak zamanı beklemektedir.
ayrılmayı istemek için bir neden bekler terkedilen. derken en şahane cevap gelmekte gecikmez. - bilmiyorum.. bu cevap bir ilk çağ filozofuna dönüştürür terkedileni bir anda. - bilmek mi gerçekten neyi bilebiliyoruz ki zaten. ben kimim neyim. bilmiyorum kelimesi fiilimsimidir.. gibi sorular sadece kafasını nasıl bir dağınıklığın beklediğinin habercisidir. ilerleyen günlerde sorular uzar gider. binlerce sorunun binlerce cevabı olur elbette. hangisi mi doğrudur bu cevapların. terkedenle ortak bir noktada buluşmuştur sonunda terkedilen. - bilmiyorum.. der.
hatasız kul olmaz diyerek, sonundan emin gibi başlayıp, batsın bu dünya noktasına geldiğinizde, ellerinizi kaldırıp bir teselli ver diye hönkürürsünüz beklemediğiniz bir anda terk edilirseniz. ve terk edilişlerin hiç biri tam zamanında değildir, hep zamanından öncedir veya süprizdir.
dip not (önden edit - beta): entry okunurken sigara ile birlikte orhan babamızın adı yukarıdaki cümlelerde yer alan şarkıları dinlenerek tribe girilmesi şiddetle önerilir (veya bana ne gerek senin aşkından başka bana ne gerek? diye düşünülüp aşkın zehir olsa yine içerim yolun ecel olsa korkmam geçerim diyerek uykuya dalınabilinir, kullanıcının keyfine göre hareket etmesi esastır). ek olarak : müslüm gürses-sensiz olmaz
------------------------------------------------------------------------ ------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------ ------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------ ------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------ ------------------------------------------------------------------------
korku verir insana.
bu korku aslında artık sevilmediğinizi düşünmek sizi kahrettiği içindir,
sevdiğiniz kişinin sizi sevmediğini düşünmek, hızla yere çarpma hissi verdiği içindir,
annenizin veya babanızın sizi sevmediğini öğrenmek gibidir,
kendinizi sevdirmek için elinizden hiç birşey gelmediği bir andır terk edildiğiniz an,
işte o zaman ölmek istersiniz ,
ölüp te ,cenazenizde ,mezarınızın başında soyut bir varlık olarak bekleyip kimlerin ardınızdan ağladığını öğrenmek istersiniz
ve o'nun da orda olmasını ümid edersiniz..
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
insanın kolu bacağı kopar ya, zifiri karanlıkta en ufak aydınlık bulma umudu olmaz...
düşünülenin aksine çok şık bişeydir, bikere terk edildikten sonra "seni hala sevyomlan" yahut "beni nası terkedersin lan hayvan" gibi bidibidiler duymaz, saçmasapan telefonlar almazsınız. negüzeldir ulan, bunların hepsini muhtemelen siz yaparsınız, oh iyi de yaparsınız, nasıl terkeder lan sizi puşt/kaltak.
siz zaten terk etmişsinizdir sadece karşınızdakinin bunu eyleme dökmesini beklemektesinizdir
sabah işe gülen bir yüzle, "aman da aman, kış geldi..." diyerek arkadaşlarınla hava'ylan su'yu sohbet mevzuu olarak kullanmaya gayret ederek gelirsin. cetekini çıkarır, asarsın. ellerini ouvuşturarak masana yaklaşır, daha sandalyene oturmadan msn'yi açmak için hamle yaparsın. msn ekranı gelir, email adresin zaten hafızasındadır. şifresini girersin. "tamam" tuşuna basarsın.
msn, seni sevgiliyle buluşturmak için uğraşırken, sen bir çay alıp gelirsin, sandalyeye oturursun.
"aa... 4 tane email gelmiş" diye sevinirsin.
hemen, 4 rakamını tıklarsın.
şimdi heyecan kat be kat artmıştır.
mail adresin açılırken, sanki evinde misafir ağırlayacakmışsın da seni derli toplu görsünler istediğin için, masanın üzerinde bir dağınıklık var mı diye kontrol edersin.
ahan da mail açılmıştır.
4 mail'den 1'i sevgiliden gelmiştir.
ooolleeeyyyy'dir.
çünkü bu, uzun zamandır görüşülmeyen, sevenlerini yüzüne hasret bırakan sevgiliden gelen ve hiç de öyle sanıldığı gibi basit durmayan, "konu yok" notu düşülmüş, pek anlamlı bir mail'dir.
tıklarsın. çayından bir yudum alırsın. hayret ki bu kez mail, diğerlerinden daha çabuk açılır.
yudumladığın çay sıcaktır. yudumun boğazından geçmediğini mi önce fark edersin, yoksa karşında duran "tek kelimelik not"u algılayışını mı... bu bir muammadır...
önce çayın boğazını yaktığını mı hissetmişsindir, yoksa yüreğinin acıdığını ve nefesssiz kaldığını mi.. bu da muammadır..
sevdiğin şahıs, seni tek bir kelimeyle bilgilendirmeyi(!) uygun görmüştür:
"bitti.........."
yüzün kırmıyıza, mora dönmüştür önce.
sonra renk falan kalmamıştır.
arkadaşların, bilgisayarının sana azrail gibi göründüğünü zannedip, yanına koşmuşlardır.
halbuki sesin çıkmamıştır ki, dikkatlerini çekesin.
ah, sahi... demincek, bıcır bıcırdın... herkes senden pozifit enerji alıyordu vs...
herkes o yüzden gördü tüm renklerini.
sevdiğin zat, seni, terk etmenin en havyani yolunu seçmiştir.
yüzüne bile bakmadan söylemiştir.
sesini bile duymamak için mail atmıştır.
gerisi hikayedir.
"ömrünün bundan sonrasını birlikte geçireceğiniz konusunda endişen olmadığı şahıs" artık yoktur. gitmiştir.
ömrünün bundan sonrasını nasıl geçireceğini düşünmek için çok vaktin vardır artık.
fakat, ömrünün bundan sonrasını nasıl geçireceğini düşünmek bile aklına gelmez uzun süre. (sana bunu başkaları hatırlatır)
hepsi hikayedir.
terk edilmişsindir.
aslında alt üst olmuşsundur da, bunları da böyle sanal manal bi alem nasılsa diyerek yazmışsındır.
dünyanın en kötü şeyi olmasa da, insanı derinden üzen, değişik duygu yoğunluklarına garkeden bir olay…
eger daha yeni yeni filizlenmekteyse birlikteliğiniz, örnegin daha iki ay olduysa mesela, fazla koymaz.
koymaz koymasina da her ilişkide olduğu gibi en güzel, en heyecanli, en tatlı anlar ilk zamanlar oldugu icin, ayri bi burukluk verir insana.
hele hele, kendinizi hic ama hic hazirmaladiysaniz, o zaman bi tuhaf olursunuz, buz gibi çarpar yüzünüze dedikleri… “ben senin hissettiklerini hissedemiyorum, kusura bakma, seni üzmek istemiyorum”…
ilk basta saka zanneder insan, cunku daha evvelsi gün beraber oturmussunuzdur güzel bi cay bahcesinde, el ele, omuz omuza. bi buse kondurmustur muhabbetin en suskun aninda yanaginiza. hatta öperken üşümüş burnunun soguklugunu hissetmissinizdir teninizde.
simdi ise sicak sicak birseyler dökülür yanaginizdan, dünden kalan soguklugu alip gitmek icin…
sonra “iyisin di mi” diye mesaj atar. mesaj atar cünkü ayriligi yüzünüze söyleyecek kadar cesaretli degildir. bu yüzden mesajla söylemistir. siz de “iyiyim” dersiniz, kötü oldugunuz halde ve kötü oldugunuzu bildigi halde. ama onun üzülmesini de istemezsiniz, cünkü ayrilik var diye birden koparip atamazsiniz ki gönlünüzden. sonra arayiverir, “geleyim mi” diye ama gelmesini de istemezsiniz, cünkü daha beter olacaginizi bilirsiniz. ne kadar iyi bi insanmis diye gecirirsiniz icinizde, telefonu kapatınca, “beni önemsiyo, belki de beni seviyo aslinda” diye. sonra birden icinizde bi kusku uyanir, “yoksa bütün bunlar sucluluk duygusundan mi? hic bi sey hissetmedigi icin sucluluk duyuyo, bu yüzden mi bu kadar üstüme düsüyo” diye. ama inanmak gelmez icinizden, icinizin baska bi yerinden gelen bu kuşkuya.
en yakın arkadaşınızı ararsınız, size moral versin diye. “gel” dersiniz, “çok kötüyüm”. iyi de olur. insanlara dostlari, zaten böyle zamanlarda lazimdir dersiniz kendi kendinize. daha gelmeden, o mesaj atar yine. “istersen ayrilmayalim” diye. allak bullak olur her şeyiniz. anlayamazsiniz, ararsiniz “ciddi misin” diye. “evet” der. hic bişey diyemezsiniz, denecek bişey yoktur çünkü. “dalga geçiyo, oynuyo” herhalde benimle dersiniz icinizden, bi kere daha kahrolursunuz. bu kadar çaresiz duruma düşmek de ayrı kahreder zaten. sonra “benim üzülmeme dayanamadi, demek önemsiyo beni” diye teselli edersiniz kendinizi. cikamazsiniz içinden, cikmak da istemezsiniz.
ilk baslarda suskun olsaniz da, dostlariniz sizi güldürmeyi basarir, güzel bi gece sunar size. “bu muymuş” dersiniz kendi kendinize, “bu mudur ayrilik acisi?, bu kadar miydi yaani??”…
sonra eve gidip de yalniz kalinca dank eder kafaniza. yine iciniz burulur, yine sıkıntı basar, yine sigamazsiniz odaya. yatakta dönüp durursunuz, ta ki yorgunluktan bayilincaya kadar…
ertesi sabah her normal gün gibi kalksaniz da birden evvelki gece akliniza gelir, bi garip olursunuz. karar verirsiniz, dogruca onun evine gidersiniz. ama cesaret edemezsiniz, ne kapisini calmaya, ne de telefon acmaya. daha da alçalmanın bi alemi yoktur. sonra bi sigara içmek icin güzel bi yer ararsiniz, bi çay bahcesine giriverirsiniz. oranin aslinda herseyin basladigi yer oldugunu bile bile girersiniz. denizin kenarina oturup bi cay söylersiniz. sigarayi yakip, agir agir bi nefes cekersiniz, cayiniz önünüze konduğu zaman… hava’ya kızarsınız, sanki inadına sislidir, icinizi karartmak için; patron sanki inadina ayrılık şarkıları çalıyodur; ilk kez elini tuttugunuz rıhtımda duran o çift, sanki inadına istanbul’u seyrediyodur kucak kucağa; istanbul sanki inadına bu kadar sessizdir rahat rahat seyderilmek icin.
sonra, bi nefes daha çekersiniz. bi nefes daha, bi nefes daha. sigara biter. yenisini yakarsiniz. ve o zaman daha iyi anlarsiniz, her şeye rağmen hayat devam ediyo, etmeli…
antonioni'nin cığlık (il grido) filminde irma terk eden, aldo terk edilendir. aldo bir çok kadınla birlikte olsa da, "irma" demekten hiç vazgeçmez. ta ki kuleden düşene değin. irma'nın gözleri önünde...
ilk anda insanı aptallaştıran,üzen hatta pis koyan, insanların tavsiyelerinin anlamsız kaldığı, hayatınızın bir kısmını bunalımda geçirmenize, daha önce duymadığınız bunalım şarkılara sarmanızla daha da dibe vurmanıza neden olan olaydır.dünyadaki en büyük yalan ise sizi terkeden insanın severek ayrılıyoruz sözlerine maruz kalmaktır. seven insanın ayrılmayacağı çok bellidir. ama her şey gibi bu olayı da atlatmak için insan kendine bir takım güzel bahaneler bulabilir. sevgili dediğin belediye otobüsü gibidir, biri gider biri gelir ya da ohh be ya arkadaşlarımla takılmayı özlemişim, afra tafra kıskançlık yok ne güzel diyip üstesinden gelinmeye çalışılabilir. ama çoğu zaman bunlar pek sonuç vermez . kendinize hakszlık yapılmış gibi hissedersiniz çünkü. terkedilme sonrası yapılması gereken en mantıklı şey feci şarkılarla, içkiyle dibe vurmak yerine yaşadığınız şeyin hayatta hergün onlarca insanın başına geldiğini farkedip, neşeli müzikler dinleyip yüzeye kavuşup hayata tutunmaktır.
bir de sebepsiz terk edilmek vardır
boğazına takılır bişeyler
yutamazsın
çıkarıp atmak da gelmez aklına
kıyamazsın
kişi mantığı tarafından terk edilmişse, gerçekten vahim olabilecek durum..
(bkz: ajdar andık)
her şeyi hissedersiniz ama kabullenmek çok zordur durumu. biter gider işte yoktur bir anlamı hiç bir şeyin...ilk önce bir düşüş ama sonra zaten düştüm aman diyerek rahatlama...kederli gözlerde rüyalar ülkesi aramak gerçekten aptallıktır sonradan fark edilir.
bağımlılık yapıcıdır.
öyle çok şeyi değiştirir ki terk eden kişiye baştan beri aşk besliyorsanız..
şuan ki ilişkilerin çoğu çevre baskısı, (niye senin kız arkadaşın yok olm top musun sen yaa? eheheh) sırf cinsel ihtiyaçları karşılamak(ohşş bi göğüs var hatunda abii) ya da sadec hava atma(yaa kızım bi davulcuyla çıkıyorum bi görsen çok şekeer! ehiih) temeline dayandığı ve aşk olmadığından dolayı kurdum yukardaki utanç verici cümleyi. utanç verici diyorum, aşık değilsen ne işin var onunla? haa tabi böyle ahkâm kesiyorum ama orda saydıklarımı hiç mi yapmadım? maalesef yaptım efendim. "neyse dönsene konuya ibiş" dediğinizi duyar gibiyim. buyrun;
neden terkedilir bi insan? şundan; karşı taraf bu ilişkiden heyecan alamıyordur. heyecanın bitmesi onun içindeki tutkuyu hızla emer. karşı tarafa omzunuza konmuş bi kelebeğin incinmesinden korkan bi el gibi davranmış, tüm istediklerini vermişsinizdir. sevginizi vermiş, durmadan onsuz geçen bir saniyenin dahi işkence demek olduğunu göstermişsinizdir.. o sizden sevgiyi almıştır. daha değerli bişey mi var, ya da kaldı mı? yüzüklerin efendisinde dendiği gibi insanlar tamahkardırlar. eğer istediği bişey yoksa, alabileceği bişey yoksa, neden zaman kaybetsindir ki? "hoşça kal, ben gidiyorum" der. bu anda o size olduğundan daha mükemmel görünür. çünkü o siz olmadan yaşabiliyor. size ihtiyacı yok ki.. siz onu liv tayler gibi görürken hata kaçınılmaz olur. telefon eder mesajlar bırakırsınız. çiçek alıp kapısında beklersiniz. kısacası peşinden koşar, koşamadığınızda sürünürsünüz. artık kan yerine gözyaşı ve acı pompalanır vücudunuza.. şimdi soru şu; sizi neden terketmişti? heyecan alamadığı için değil mi. siz napıyorsunuz? onsuz hâlen nefes bile alamadığınızı söylüyor yada gösteriyorsunuz. çiçekleri büyük bi nezaketle kabul eder, size gülümser. sizinde yüzünüz güler. arkasından arkadaş olabileceğinizden dem vurur. aklınızı kaçırmanız olasıdır, evet.
ilk aşk ise bahsi geçen, terkedilmek çok şey değiştirir. o içinizdeki hoş deliliği yokeder. çocuksuluğu öldürür. artık sizi bekleyen ilişkilerde tüm kalbinizle, hiç ayrılmayacakmışsınız gibi sevemezsiniz. elinizden uçup gider paranoyasıyla dikkatli davranır, çoğu zaman söylemek istediklerinizi söylemezsiniz. bu da aşkın o masallardaki güzelliğini, sabah meltemi gibi yavaş yavaş uzaklara neverland'e sürükler.
'eyvallah' bile demeden bırakıp gidebiliyormuş insan tüm ihtiraslarını, hayallerini, planlarını, sevgisini. ve bu gidişin ardından öyle bir boyut buluyormuş ki, götürülmedikçe gidilmeyen, terk ettiklerini misliyle geri alıyormuş orada farklı kalıplarda. benim gidişim gibi, bundan evvel ruhum da gitmişti, bırakıp beni. sual bile soramadan, o kadar hızlı ayrılmıştı ki bedenimden… canımı da götürmüştü bu ayrılışta. beden kalıbında düşüncem kalmıştı, bir de kemikler, kaslar, vesaire. bu hasrete dayanamaz olmuştum artık. düşündüğüm şeylerin sağlamasını yapamıyordum ki ruhum olmadan, kalbim olmadan. bir sonuca da varamıyordum hem. işte evvelki sabah geldi ruhum. öyle hediyeler getirmiş ki gelirken, hayal bile kuramayacağım.. hem canımı da getirmiş geri. ve işte o gösterdi bana yıllardır bulamadığım, belki de aramadığım, aramak istemediğim, boyutu. oradan aldım ben tüm bıraktıklarımı, şimdi o kadar soyutum ki.. ve bu halimin aksi 'madde'ye öylesine yansıyor ki. fani'nin önemsizliğini ama baki'deki yerini anlıyorum artik.
sevdicegin aramamasi-sormamasi, gelmemesi-cagirmamasi gibi aktivitelerinin derin anlamlarini anlayamayip 'aman da nazli yarim ne güzel cilve yapiyor.. kendini geri geri cekiyor ki iliskiye heyecan gelsin' deyu yorumlayip pesinden suya giden bambi edasiyla sekmenize daha fazla gönlü razi gelmeyen insafli sevgilinin 'aman hadi git basimdan be' nidasiyla sonlandirdigi olaylar silsilesidir.
idraki zordur.. terk edilen zat genellikle yukarida bahsi gecen bambinin diger egük özelliklerine de sahip oldugu icin -enayinin hasi olmak, mutluluktan kör olmak, tek istegi sevgiliyle cayirda cimende sekmek olmak gibi- olaylarin gelisimini göremez. haliynen narin kicina sevdiceginin attigi van dam tepigine ilk tepkisi 'nazli yarim sence de bu i$ve meselesinde essegin bi tarafina su kacirmadin mi mina koyiim?' cinsi bir sey olacak ve fakat derhal ettigi sert sözlerin essiz muhabbetlerine zarar verecegine inandigi icin maymunlugunun derecesine göre 'gel hadi sen de benimkine koy ödeselim ehüehheü' yahut da 'yu ar may san$aaayynn may onlii san$aaaynn' cümle türevlerinden biriyle sözlerine devam edecektir. van dam tepiginin fayda etmedigini gören sevdicegin daha bi agresiflesip birbiri ardina savurdugu aryukenleri bin bes yüz ryu gücündeki blanka savunmasiyla savustursa da son taygir taygir taygir aparkat hamlesinden aldigi yaraylan etraftaki solucanlari fatalitiiii diye bagirtacaktir.. ahan da olmustur.. kisi anlamistir ki sevdicek kendisini daha fazla saginda solunda görmek istememektedir.. yoksa neden billy elliot edasiynan bir saga sola yumrugu sikili kostursun kidir...
idrak etmek yeterli midir ey dostlar? evet, soruyu anlamak cözmenin yarisidir amma acep formül burda sökmekte midir? isbu entry'nin yazarina degil bu formül hic bi bok sökmemektedir.. ama her koyun kendi bacagindan asilirdir.. herkes kendi basinin caresine baksindir.. evet..
simdi.. gelelim recovery evresine... terk edilen ezik, genellikle etrafinda kendisini dinleyecek pek kimse bulamaz.. zira sürekli sevdicegini anlatip beyinlerini siktigi dostlari -bu ise yaramaz sahsiyetten kisi kadar hazzetmediklerinden olsa gerek- biir biiir cekip gitmislerdir. ama olsundur.. barlar cafeler ne güne durmaktadir? ve fakat 'dakkasinda arkadas yaparim ulan' diye sokaklarda sürtmeler cogunlukla, maalesef, barda yalniz basina icip sef garsonlara 'terk etti aaabi benii!!' diye salya sümük aglamakla sonlanir. ancak who killed bambieee diye attigi cigliklar yazik ki johny rotten'inkiler gibi bir ilgi görmez, bilakis sef garsonun kendisini yeter aman hadi bi siktir git diye disari atmasiyla sonuclanir. zordur buralari gecmek zooor...
burdan sonrasi cok kritiktir. eger ki kisi kendine acima duygusunun bokunu cikarip etrafta 'i'm a loser baby' diye gezinmeye baslarsa isin icinden cikilmasi cok vakit alacaktir. eve kapanip 'klementiiin.. kon tü ferme lez yöö' diye sarkilar dinlemek de faydasizdir zira her ne kadar özlenmesi kacinilmazsa da ana rahmi ve bunu müteakip yillar ulasilmasi imkansiz uzakliktadir.. varmaya ugrasmakla enerji yitirilmemeli, freud ipnesine malzeme verilmemelidir.
oysa ezik, olaya 'i'm a loser, i'm a sinner, do you want my autograph?' deyu sarkastik bakmayi becerebilirse arada bi civir düsürebilir ve 'o salak kaybetti! bana ne ki!' kandirmacasiyla kritik dönemi atlatabilir. ve fakat düsürülecek civir konusunda hassasiyet gösterilmeli, her sikim hiyar diyene tuzla kosulmamalidir (cok seviyorum bu lafi.. bi türlü yeri gelmediydi de kullanamadiydim.. muradima erdim, mutluyum) zira kalbi kirik ezik, kaka kisilerin kötü emellerine kurban gidebilir, internette sevisgen videolari dolanmaya baslayabilir, böbreklerinden birini uyandiginda bulamayabilir vs vs.. ne demis dio baba? don't talk to strangers cause they're only there to do you harm... ama dur lan.. nedir bu paranoya? bu adamin her dedigini dinlersek.. 'don't go to heaven cause it's only hell' falan.. siktir et.. tanis tanisabildigin kadar perfect stranger'la... teey tey tey...
bi seycik daha ekleyerek kapatalim bu kinali yapincak sayfasini.. kanaatimce kisi bu dönemde sarabin ve dahi bilimum alkolün yardimlarini kücümsememelidir. arkadaslarinin -kaldiysa tabii- tanju okan mi olucan lan basimiza uyarilarina nazikce tesekkür etmek ama bunlari cok da bi tarafina sallamamak kisiye ilerde 'abicim su halde de alkolik olmadim ya! helal olsun lan bana!' deme malzemesini saglayacaktir. zaten göte giren semsiye acilmazdir.. olsundur..
-oooy oy.. hayat devam ediyor öyle degil mi cevat abi?
-evet.
(bkz: atları da vururlar)
size ait olan bir kalbin bir başkası tarafından parçalanması...
(bkz: aşk acıtır
(bkz: giden degil kalandir terk eden/)
savaşçı karaktere sahip insanlarda üretkenliği artırdığı görülmüş, tecrübe edilmiştir.
(bkz: tercih meselesi..)
ya biraz iyi tarafından alınması gereken bi olay bu.
maymun gözünü açıyo soona. "iyi ki lan iyi ki.." diyosun, " "yoksa şimdi ben, ohooo..." diye devam ediyosun. ama canın yanıyo bi müddet. sonra geçiyo.
olayın akabinde en çok gereken şey "zaman", ee o da bol bol var allaama bin şükür...
her şey geçiyo işte. sen kalıyosun.
güzel oluyosun.
bi güzellik geliyo insana, sen bile şaşıyosun...
çok kötü diil be... "",""
karşı tarafa yönelik suçluluk duygusu veya vicdan azabından kurtulmaktır.
belirli bir süre oluşan anlamazdan gelme durumunun kaçınılmaz sonucudur,inşaata baretsiz girip ölmeye,korunmadan cinsel ilişkide bulunup bel soğukluğu kapmaya benzer.peki durumun ortaya çıktığı görülüyorsa ne yapılmalıdır?yapılması gereken aslında ilkokulda yaptığımız bölme işlemi sağlamasından farklı değildir.öncelikle kadınların susması erkeklerin susmasından farklı olarak hayra alamet değildir. evet nerde kalmıştık 10/5=2.şimdi 2'ile beş'i çarparak ilk sağlamamızı yapalım yani sevdiğimizi arayalım.cevap vermiyor mu sonuç 9,50çıktı.şüphelerimiz artıyor hadi bi daha arayalım yine mi cevap vermiyor,sonuç 9,75 çıktı.ama şüpheleriniz hala son bulmadı değil mi hadi o zaman kalkın başka bi arkadaşınızdan sevdiğinizin orada olduğunu öğrendiğimiz bara gidiyoruz,yanına oturup elini tuttunuz hala tepki vermiyor değil mi?evet doğru bldiniz 2 çarpı 5 eşittir 10.terk edildiniz veya sağlama yaptınız ama karşınızdakine sahip olduğundan fazla değer yüklemeyi bıraktınız.aferim size."nothing is as beautiful as it's in your head.cause what's in there is fiction."
tam olarak neyin, nasil ve nicin oldugunu anlamaya calisirken basa gelir; ve zaten bundan sonra, ask, olur.
genelde ilişkiye en çok emek verenin maruz kaldığı durumdur; zira emek bağlayıcıdır.
beni birakma diye yalvardigin ve kalbini tum kiz cocuklugunla ortaya koydugun halde, her cumlede basa gelendir.
terk edilmek için önce terk etmek gerekir...belki kalbi,belki o şehri,belki de beraber kurulan hayalleri....terk edilmek hepsinden sonra gelen bir başlangıç cümlesidir
**yüreği yetmeyecek aşkı tanıması zor kişilerle yola cıkmanın bi sonucu . **
çok acıtan bişey. hakikaten sanki kabak oyacağıyla kalbinize dalmışlar gibi, orası koparılıyo sanki. sonraki günlerde ordan oluk oluk birşeyler akıyo, kanıyo da kanıyo. çoook özlüyosun, bütün hücrelerin ziv ziv çınlıyo sanki, çok ağlıyosun. ama bu acının altından kalkabiliyosan, bu da öyle zevkli ki...seni gerçekten sevenleri, yanında olanları yeniden keşfetmek, kendini yeniden keşfetmek. herşeye rağmen bu üzüntüyle başa çıkmayı bilmek ve kendini ne kadar seviyor olduğunu farketmek. hayata yeniden gözlerini açmak gibi bir şey bir yandan, kendini tazelenmiş hissederek ve yeni umutların neşesiyle..terkedilmek hiç fena bir şey değil.
dert faslı eşliğinde oynama zamanı geldiğinin belirtisidir.
"terkedildim yine kaldım acıkta
ben yine deli divane
ayıplayanın başına gelir insallah
ah çekerim yane yane...."
o kadar ani oldu ki yerime saplandım kaldım hadi kalk gidiyoruz balık almaya diyemedim ama kendime o kadar konuştum ki ..tamda dedim istediğin şekilde hediye bulmaya başlamıştım senin sevdiğin türden yaratıcı uğraştırıcı hatırası olan ..ama bi baktım poffffff..sen benden hatıra bile istemiyo muşsun. annem için çaldığımgüllerden eksiltip kuruttuklarımı kime vercem pekiben yasenin bahceden çaldım önce sonradaannemden o da bende kalcak heralde burda yazanlar gibi...şarkımız yoktu ama bize kısmen benzeyen bir filmimiz vardı..salak mıyım ben?..soru cevap gitmeyelim..peki:) aslında ben o uc ay boyunca beni seven bir kızla geçirdiğimi düşünürken bir bakmışım bana katlanan sıkılan ama saklayan anlatmaya çalışan ama çaresiz ‘al işte deneyince bu oluyo belki sandığın kadar iyi biri değilmişim’ diyen bir kızla geçirmişim. yemek yediğimiz rutin yerde ki abikardeşi gordukce, closera, a lot like love’a yada ice age in yeni bölümleriyle karsılaştıkça bostanlının ortasında inatlaşan bir çift görünce yok yok sil hepsini sil …bir çift görüncesi kalsın..bi çift görünce birbirini bekleyen buluşan geç kalan (bu benim) üşüyen sarılan durakta duran film izleyen girdikleri sinemada loveseat yoksa küfreden bir çift gördükçe için acıyacak, içine içine ağlıcaksın..herkes hadi hadi dicek unut..ancak onun unuttugunu gorunce daha cok isticeksin unutmak..onun unuttuğunu sen en basında gordun bak basa cık satır basına ne yazıyor orda??o kadar ani oldu ki=u-nut-tum..yani illa bide gorecem dersen onuda gorursunde hani duymuşken bu kadar etkilenen adam herhalde görürse dağıtır..anladın mı simdi terk edilmenin ne demek olduğunu pasaportunu verirler eline nevrin döner .. istersin ki topla arkadaşlarını konuş ama bir kereliğine yüz kez yorulma tekrar anlatırken ayrılma nedenini yüz kez yaşama sonrada yaz kağıda sorularını postala adresine tüm aklındakileri ..ama en iyisi yoluna çıkma dogumgunu kutlasam kızarmıki (swh)
edit:su eternal sunshine of the spotless mind daki olayları birebir yasamak iyi olurdu aslında herkezayrıldıktan sonra beynin o kısmını kesip atmak istemezmi o işte...
oyle bir hismis ki, taze taze yazayim"";
insan oncelikle terk edilmenin nedenini bulmak icin cabaliyor, bir seyler uyduruyor, senaryolar yazıyor ama olmuyor. once kendi etrafindakileri sonra terk eden kisinin etrafindaki kisileri suclamaya basliyor. sonra basarisiz bir kac sms gibi iletisim denemesi yapiyor. ama tik yok. surat asiliyor, kisiden kisiye degisen bir zaman zarfinda yuz hic gulmuyor ve ondan gelecek en ufak bir isaret hasretle bekleniyor. tabii mesaj vesaire de gelmiyor. kafayi yiyor insan, ne yapacagini bilemeden artik intikam planları hazırlamaya basliyor, dusunuyor dusunuyor olmuyor her kurdugu plan daha da hafif bir ceza kaliyor digerinin yaninda, insan gidip bogarak oldurmeyi bile dusunuyor bazen, ama olmuyor. sonra o sizin gonul verdiginiz insanin baska biri ile oldugu fikri doguyor icinize, cildiriyorsunuz, baska bi herif yuzunden mi oldu bunlar yani. tercih edildiginizi dusunup kafayi yiyorsunuz. gidip onun sinif arkdaslarini, erkek arkadaslarini dovmek, erkekleri mumkunse oldurmek istiyorsunuz. ama yine olmuyor hala ondan bir umut isigi bekleyip duruyorsunuz. gelmiyor gelmiyor gelmiyor... sonra is hastalik safhasina ulasiyor, sizin ona uygun biri olmadigini dusunmeye basliyorsunuz. tabi hatta siz ondan daha da kaliteli bi insansiniz. kendinizi boyle avutmaya calisiyorsunuz. hatta ve hatta kendinizi avuturken icinizde de istem disi bir intikam atesi yanmaya basliyor. taaa ki onu unutana kadar. tabii unutabiliyor musunuz... asla! o bir yerde hep duruyor.
canli ornek: su an bu yazi yazilirken 'arkadaslardan suphe etme' safhasindaydim. bu entry'i girdikten sonra gidip beni terk edenin erkek arkadaslarini teker teker tartaklayıp, ona okulu zehir edecegim... ama olmuyor...
yarin son sozunun, yardan itmesi, en donulmez sona dogru..yârin cândan, cânin bedenden ayrilma noktası..
altay öktem'in en temiz şekilde açıkladığı durumdur..
'sıçramaktır başka bir zamana, kadeh tutarken
elinin titremesidir, sesinin duyulmasıdır susarken
karnına saplanan bıçağı sevmektir yalnızlık cinayettir.'
sevgili, uyusturucu gibidir. bagimlilik yapar, onsuz olmayi dusunemezsiniz. gun gelir sevgili islerin yurumedigini, bu isin boyle gidemeyecegini bu yuzden ayrilmak gerektigini dusunur ((bkz: severek ayrılmak)). tamam dersiniz, ayrilalim. lafta ayrilirsiniz, ama tadda olmaz o is. bi kere bagimli olmussunuzdur...
yalnızlığın belini sarmak.
çoğu bünyede onmaz yaralar açar terkedilmek... tercih edilmemek, yok sayılmak, kaale alınmamak, sevilmemek, ilgilenilmemek, yanlız bırakılmak vs... tümü birden balon olmuş tam tepede patlamıştır... dilediğince tıka kulaklarını, ölü balon ve muhteviyatı üstüne zift gibi yapışır... o ağırlıkla yaşamaya mecbursun... ya kalıverirsin o anda yaşamın durur, ya da kalkarsın ayağa, yürümeyi öğrenirsin yeniden....
iskenderiye kütüphanesinin yakılması gibidir.
kimse kimseyi terk edemez. yollar kesisir, sonra yollar ayrilir. en aci olan yollarin neden ayrildigini bilmemek ya da yolunu ayirmak isteyene dur diyememektir......................................................................................................................................... June 01
- merhaba manav bey! - buyur!
- domates var mı domates?
- var abim olmaz mı? etli etli, ince kabuklu bak hemen önünde.
- hımm.. bunların yenisi çıkmış. onlardan yok mu?
- tazedir beyim. ağzına layık. yeni yani, sabah çektim daha halden..
- ne bileyim bunlar artık kullanılmıyor. kaç sene götürür emin olamıyorum. ayrıca çocuklar da heveslendi pek.
- valla .. tartalım abi hemen?
- bütün buzdolaplarıyla uyumludur di mi bunlar?
- ..
- yediğimde herhangi bir sorun yaşarsam gidebileceğim bir 7/24 servis var mı?
- sgidid lan! koy domatesi oraya.
- satış şefinizle görüşmek istiyorum. bu ne terbiyesizlik.!?
- önce anan görüşmek istedi oraya gönderdik! kaybol lan! lavuğa bak..
|
|
|
Tools 
Help
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts